Ove crkve svedoče o različitosti izraza hrišćanske vere kroz vreme i prostor. Bilo da su uklesane u stenu, sagrađene od kostiju ili skrivene u drvetu, sve one predstavljaju mesto susreta čoveka sa Bogom – u tišini, divljenju i molitvi.
Crkve, sa svojom porukom večnog života, često deluju kao vanvremenski simboli koje prepoznaju vernici širom sveta. Ipak, način na koji ljudi grade i uređuju svoje bogomolje oduvek je bio oblikovan vremenom, kulturom i lokalnom tradicijom.
Neke crkve, upravo zbog toga, deluju sasvim neobično – pa čak i zapanjujuće.
Donosimo vam 10 fascinantnih primera neobičnih crkava širom sveta koje se sigurno razlikuju od vaše lokalne parohijske crkve.
Ova mala kapela u Kutnoj Hori poznata je po tome što je ukrašena ljudskim kostima. Legenda kaže da je jedan monah iz 13. veka doneo zemlju sa Svetog groba u Jerusalimu i posuo je po groblju, zbog čega je to postalo poželjno mesto za sahranu. Kada je broj pokojnika prevazišao kapacitete groblja, njihovi ostaci su iskorišćeni za unutrašnju dekoraciju – uključujući luster od kostiju, ukrase u nišama, pa čak i porodični grb napravljen od kostiju, a više detalja o kosturnica u Sedelcu u našem odvojenom tekstu.
U Kelnu se nalazi najveći mozaik od ljudskih kostiju, koji se nalazi u Zlatnoj odaji ove bazilike. Legenda kaže da je sveta Uršula, britanska princeza, krenula na hodočašće sa 11.000 devica, ali su ih Huni pogubili kod Kelna. Kada je kasnije pronađena jama s kostima, verovalo se da su to njihove mošti. Međutim, ispostavilo se da kosti pripadaju i muškarcima, deci, pa čak i psima.
Ova moderna kapela izgrađena je 1950-ih godina u stenama Sedone, inspirisana Empajer stejt bildingom. Osim neobičnog dizajna, vernici iz novodopskih krugova smatraju da se nalazi na energetskom vrtlogu koji pomaže duhovnom isceljenju.
Dok se Kapela Svetog Krsta u Sedoni, Arizona, skladno uklapa u okolni pejzaž, Katedrala u Maringi, u Brazilu, hrabro dominira prostorom. Ova monumentalna crkva, u obliku kupe, najviša je crkva u Južnoj Americi – visoka čak 124 metra.
Zamišljena kao simbol približavanja čoveka Bogu, sama forma katedrale podseća na uzdizanje duše ka nebesima. Unutrašnjost skriva 598 stepenika između unutrašnjih i spoljašnjih zidova, koji vode do platforme sa koje se pruža veličanstven pogled na grad. Duž tog uspona nalaze se mesta večnog počinka – niše u koje su sahranjeni vernici koji su želeli da budu što bliži svetinji.
Prvi kamen temeljac uzet je iz Bazilike Svetog Pavla u Rimu i osvećen od strane pape Pija XII, što daje tradicionalni pečat ovom savremenom zdanju. Ipak, njen konačni oblik – inspirisan izgledom ruskog satelita „Sputnjik“ – čini spoj vere, nauke i umetnosti 20. veka.
Ova savremena umetnička instalacija u mestu Borhlon izrađena je od 100 slojeva čeličnih ploča. Iz nekih uglova izgleda kao obična crkva, a iz drugih kao da nestaje u pejzažu. Ne koristi se za redovna bogosluženja, već kao prostor za ličnu molitvu i razmišljanje, a vše detalja o "Nevidljivoj crkvi" u Belgiji u našoj zasebnoj priči.
Kapela iz 10. veka podignuta je na vulkanskom stenovitom vrhu visine 82 metra u mestu Le Puy-en-Velay. Do nje vodi 268 stepenika isklesanih u steni. Na obližnjem brdu nalazi se ogromna statua Bogorodice, napravljena od pretopljenih ruskih topova.
U mestu Aluvil-Belfos, unutar starog hrasta starog preko 800 godina nalazi se mala kapela. Nakon udara groma, stablo je izgorelo iznutra ali je ostalo živo. Mesto je pretvoreno u bogomolju, a tokom Francuske revolucije sačuvano je pod nazivom „Hram razuma“.
U rudniku soli u Veljici, rudari su vekovima isecali kapele direktno iz stene. Najnovija kapela posvećena je Svetom Jovanu Pavlu II. Unutrašnjost je ukrašena skulpturama od soli, a pojedine kapele i dalje se koriste za bogosluženja i venčanja.
U Lalibeli se nalazi 11 monolitnih crkava, isklesanih odozgo nadole iz jednog komada kamena. Legenda kaže da ih je u 13. veku gradio kralj Lalibela uz pomoć anđela. Najveća crkva visoka je 10 metara, a ceo kompleks je pod zaštitom UNESCO-a.
Na 40 metara visokom kamenom stubu još od 7. veka monasi su podizali crkve i živeli u izolaciji. Danas na vrhu ponovo živi jedan monah u kapeli do koje se dolazi zarđalom merdevinom, dok mu se zalihe dostavljaju uz pomoć kanapa.
Crkva je odlučila da instalira avatar sa veštačkom inteligencijom, pri čemu je nakon diskusije izabrana figura Isusa kao najbolje rešenje.
Priča o crkvi počela je krajem 1920-ih godina sa dve žene, Elizabet Šelenberg i Narisom Koks Vanderlip.
Za ovu priliku uklonjene su crkvene klupe kako bi se napravio prostor za prostirke, dok su ispred oltara stajale dve instruktorke fitnesa.
Cilj neobičnog bogosluženja bio je da se privuku mlađi vernici i podstakne dijalog između savremene kulture i hrišćanske poruke.
Nema izuzetaka kada je u pitanju krštenje upokojenih.
Pored duhovnog rada, ostavio je dubok trag u hrišćanskoj književnosti.
Rukopoloženje koje se dogodilo u sredu je prvo rukopoloženje biskupa koje je to bratstvo obavilo od 1988. godine.
Eparhija oštro reaguje na najavu gradnje centra za otpad na Brzavi i upozorava na značaj poštovanja svetinja i dijaloga.
Od brašna, kakaa, mineralne vode i nekoliko uobičajenih namirnica nastaje jednostavna poslastica koja se priprema bez mnogo truda, a ostaje vazdušasta, punog ukusa i prijatne voćne svežine.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Podignut kada srpska država više nije postojala, Krušedol je postao utočište vere, čuvar identiteta i večna kuća znamenitih ličnosti.
Manastir Žiča, koji je Sveti Sava izabrao za sedište prve srpske arhiepiskopije, mnogo je više od mesta molitve: u njegovim zidovima oblikovala se duhovna ideja Srbije, krunisani su vladari i ispisivane stranice istorije
Manastir Svetih arhangela, zadužbina cara Stefana Dušana podignuta između 1343. i 1352. godine, bio je jedno od najznačajnijih duhovnih središta srednjovekovne Srbije i njegovo poslednje počivalište.
Na obalama Bistrice vekovima opstaje kompleks u kojem se prepliću tragovi Svetog Save, srpskih patrijaraha, srednjovekovnih vladara i manje poznatih priča ispisanih u kamenu, freskama i obnovama kroz različite epohe.
Pripovetka o prazniku koji nas uči da se prava vera vidi kroz ljubav, dobrotu i dela učinjena za druge
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
I zaista, svaki Srbin danas domaćin, i svaka majka Srpkinja danas na Kosovu je na putu svetoga kneza Lazara i majke Jugovića, istakao je mitropolit Joanikije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Svetitelj 4. veka pretvorio je običnu prodaju u nenametljivu propoved koja je razoružala tvrdoglavo jeretičko uverenje i dovela do neočekivanog obrta.
Sveti vladika Nikolaj Velimirović zabeležio je priču o ruskom izbeglici koji je u Beogradu postao monah i kasnije episkop, a čije se mošti danas čuvaju u beogradskom Sabornom hramu.
U besedi za četvrtak 5. sedmice po Duhovima veliki srpski svetitelj objašnjava zbog čega osveta nikada ne donosi pobedu i kako se čuva mir čak i kada nas drugi povrede.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
