Od Studenice i Žiče do Ostroga i Dečana, hodočasnici širom Srbije i regiona biraju da najveći hrišćanski praznik obeleže kroz liturgiju, boravak u konacima i duhovno sabranje, spajajući vekovne običaje sa ličnim doživljajem vere.
Kako širom pravoslavnog sveta, tako i u srpskim zemljama, najveći hrišćanski praznik Vaskrs obeležava se kroz liturgiju, porodična okupljanja i odlazak u manastire i crkve. Za mnoge vernike to nije samo praznik, već i prilika da nekoliko dana provedu u molitvi, miru i zajedništvu sa svojim najbližima. Zbog toga se tokom vaskršnjih praznika beleži pojačan broj poseta najznačajnijim svetinjama širom zemlje.
Osim odlaska u parohijske hramove, sve više ljudi bira da praznik provede u manastirima. Neki dolaze samo na liturgiju, dok drugi ostaju duže i učestvuju u ostalim bogosluženjima. Svi veći manastiri u Srbiji imaju i konake u okviru svojih kompleksa, pa se vernici sve češće odlučuju da prenoće i provedu više dana u takvom okruženju.
Manastir Studenica, zadužbina Stefana Nemanje iz 12. veka, jedan je od najvažnijih manastira Srpske pravoslavne crkve. Poznat je po belom mermeru i freskama koje spadaju u vrhunce srednjovekovnog slikarstva, uključujući „Raspeće“ iz 1209. godine. Nalazi se na Listi svetske baštine UNESCO-a, što dodatno potvrđuje njegov značaj. Tokom Vaskrsa ovde dolazi veliki broj vernika koji žele da praznik provedu u mirnijem i uređenom manastirskom okruženju.
Manastir Žiča podigao je kralj Stefan Prvovenčani u 13. veku, a bio je sedište prve srpske arhiepiskopije. Prema predanju, u njemu je krunisano više srpskih vladara, zbog čega ima posebno mesto u nacionalnoj istoriji. Prepoznatljiv je po crvenoj fasadi koja simbolizuje stradanje i obnovu. Tokom Vaskrsa okuplja veliki broj vernika, posebno iz centralne Srbije.
Manastir Ostrog smešten je visoko u steni i posvećen Svetom Vasiliju Ostroškom, čije mošti privlače hodočasnike iz celog regiona. Poznat je po svedočenjima vernika o isceljenjima i duhovnoj pomoći. Iako se nalazi u Crnoj Gori, tradicionalno ga posećuju vernici iz Srbije, naročito tokom velikih praznika. Za Vaskrs se organizuju brojna putovanja, a mnogi deo puta prelaze peške.
Mileševa je zadužbina kralja Vladislava iz 13. veka i jedno je od najvažnijih mesta srpske srednjovekovne umetnosti. Freska Belog anđela smatra se jednim od najpoznatijih simbola srpske kulture. U ovom manastiru svojevremeno su čuvane mošti Svetog Save, što dodatno pojačava njegov značaj. Tokom Vaskrsa okuplja vernike iz različitih krajeva zemlje.
Manastir Đurđevi stupovi kod Novog Pazara podigao je Stefan Nemanja u 12. veku. Jedan je od najstarijih manastira u Srbiji i deo je kompleksa Stari Ras pod zaštitom UNESCO-a. Prepoznatljiv je po dva kamena stuba po kojima je dobio ime. Vernici ga rado posećuju za Vaskrs zbog njegove istorijske vrednosti i mirnog okruženja.
Manastir Manasija, zadužbina despota Stefana Lazarevića, poznat je po snažnim utvrđenjima i očuvanim kulama. U njemu je radila čuvena Resavska škola, važan centar prepisivačke delatnosti u srednjem veku. Freske u manastiru ubrajaju se među najlepše iz tog perioda. Tokom vaskršnjih praznika okuplja vernike koji žele da spoje duhovni boravak sa obilaskom istorijskih znamenitosti.
Ravanica je zadužbina kneza Lazara i jedno od ključnih mesta srpske istorije. U njoj su čuvane njegove mošti nakon Kosovske bitke, što joj daje poseban značaj za vernike. Manastir je više puta obnavljan kroz istoriju, ali je sačuvao svoj duhovni kontinuitet. Tokom Vaskrsa ovde se održavaju svečane liturgije uz veliko prisustvo vernika.
Manastir Tumane kod Golupca poslednjih godina postao je jedno od najposećenijih mesta u Srbiji. Vernici dolaze zbog moštiju Svetog Zosima i Svetog Jakova, za koje se vezuju brojna svedočenja o isceljenjima. Manastir je obnovljen i uređen za prihvat velikog broja posetilaca. Tokom Vaskrsa beleži izuzetno veliku posećenost.
Manastir Visoki Dečani iz 14. veka zadužbina je kralja Stefana Dečanskog i jedan je od najznačajnijih manastira Srpske pravoslavne crkve. Poznat je po izuzetno očuvanim freskama koje obuhvataju više od hiljadu scena iz Svetog pisma i života svetitelja. U manastiru se čuvaju mošti Svetog Stefana Dečanskog, koje privlače veliki broj vernika. Tokom Vaskrsa, i pored složenih okolnosti, Dečani ostaju mesto molitve i jedno od najvažnijih hodočasničkih odredišta.
Manastirski kompleks Pećke patrijaršije vekovima je bio duhovno i administrativno središte Srpske pravoslavne crkve. Sastoji se od više crkava građenih u različitim periodima, sa značajnim freskopisom i bogatom istorijom. U ovom manastiru stolovali su srpski patrijarsi, što mu daje posebno mesto u crkvenom životu. Tokom Vaskrsa ovde se okupljaju vernici koji žele da praznik obeleže na mestu od izuzetnog duhovnog značaja.
Manastir Prohor Pčinjski nalazi se blizu granice sa Severnom Makedonijom i jedan je od najstarijih duhovnih centara u ovom delu Srbije. Posvećen je Svetom Prohoru Pčinjskom, isposniku iz 11. veka, čije mošti počivaju u manastiru i predstavljaju mesto molitve i poklonjenja za vernike. Manastir je poznat po svom mirnom okruženju i snažnoj monaškoj tradiciji koja se održala kroz vekove. Tokom Vaskrsa okuplja veliki broj vernika sa juga Srbije i iz regiona, koji dolaze da praznik provedu u molitvi i tišini manastirskog života.
Manastir Sopoćani podigao je kralj Uroš I u 13. veku, a poznat je po freskama koje se ubrajaju među najznačajnije u Evropi tog vremena. Nalazi se na Listi svetske baštine UNESCO-a i deo je kulturnog kompleksa Stari Ras. Freske u unutrašnjosti smatraju se vrhuncem vizantijskog slikarstva. Tokom Vaskrsa privlači vernike, ali i ljubitelje kulture i istorije.
Za mnoge građane Srbije, odlazak u manastir tokom Vaskrsa postao je način da praznik obeleže u mirnijem okruženju. Liturgija i boravak u manastirima pružaju drugačiji doživljaj praznika u odnosu na svakodnevni ritam života. Istovremeno, porodični običaji ostaju važan deo proslave. Farbanje jaja, zajednički ručak i okupljanje sa najbližima dopunjuju duhovni aspekt praznika i čine ga potpunim.
Iza istog praznika kriju se potpuno različiti običaji - od stroge liturgijske tradicije do živopisnih narodnih rituala koji se vekovima prenose s kolena na koleno.
Iza pomeranja kroz kalendar stoji precizan spoj crkvenih odluka, lunarnog ciklusa i razlika između kalendarskih sistema, zbog čega se datum svake godine iznova određuje prema strogim pravilima utvrđenim još u 4. veku.
Dok vernici pripremaju vaskršnje korpe za osvećenje, u hramove sve češće stižu i stvari bez duhovnog smisla, zaboravljajući šta zapravo treba prineti pred Vaskrs.
Na atinskom trgu Sintagma aktivisti poručili da slavlje ne sme da podrazumeva stradanje životinja, dok se pravoslavni vernici pripremaju za prazničnu trpezu koja označava kraj posta i povratak mrsnoj hrani.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Rođenje Svetog Jovana Krstitelja po starom i praznik Prepodobnog Tome Maleina po novom kalendaru. Katolička crkva obeležava spomendan Blaženog pape Benedikta XI, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Mnoge ljude uznemiravaju neželjene i teške pomisli, ali ruski svetitelj objašnjava da greh ne nastaje samim iskušenjem, već onda kada čovek svesno prihvati ono što mu se javlja u umu i srcu.
Prema Svetom pismu i crkvenom predanju, njegovo rođenje bilo je unapred najavljeno.
Poznat po asketskom životu i neobičnim darovima, ovaj ugodnik Božji ostavio je snažno svedočanstvo vere kroz molitvu, pomoć siromašnima i duhovnu blizinu sa ljudima i posle upokojenja.
Čovek ne bi smeo da bude ostavljen bez duhovne pomoći u poslednjim trenucima života.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Praznični ručak Narodne kuhinje okupio korisnike u porti hrama Vaznesenja Gospodnjeg na Klisi u Novom Sadu, uz podršku volontera i dobrotvora koji delima svedoče hrišćansku ljubav.
U paraklisu posvećenom Vaskrsenju Hristovom liturgiju su služili sveštenik Branislav Jocić, koordinator Verskog dobrotvornog starateljstva za pomoć porodici, i sveštenik Gligorije Marković, duhovnik paraklisa i Specijalne zatvorske bolnice
Nakon prazničnih bogosluženja na Kosovu i Metohiji, poglavar SPC dolazi u beogradski Hram Svetog Save, gde prisustvuje prazničnoj svečanosti ispunjenoj horskim izvođenjem, duhovnom porukom i blagoslovom koji je posebno obradovao najmlađe učesnike programa.
U hramovima širom SAD, uz vaskršnje liturgije, stotine katekumena primile su krštenje i prvi put pristupile pričešću, dok je episkop Čikaga i Srednjeg Zapada poručio da pravi put tek počinje i da se vera potvrđuje životom.
Između Brankovića i Dositeja, između fresaka i moštiju svetitelja, Novo Hopovo čuva priču o vekovima u kojima su se vera, umetnost i istorija ispisivale na istom mestu i još uvek traju u tišini fruškogorskih padina.
Podignut kada srpska država više nije postojala, Krušedol je postao utočište vere, čuvar identiteta i večna kuća znamenitih ličnosti.
Manastir Žiča, koji je Sveti Sava izabrao za sedište prve srpske arhiepiskopije, mnogo je više od mesta molitve: u njegovim zidovima oblikovala se duhovna ideja Srbije, krunisani su vladari i ispisivane stranice istorije
Manastir Svetih arhangela, zadužbina cara Stefana Dušana podignuta između 1343. i 1352. godine, bio je jedno od najznačajnijih duhovnih središta srednjovekovne Srbije i njegovo poslednje počivalište.
Iverska ikona na severu Rusije neprekidno mirotoči već četvrt veka, ali je to ostalo skriveno sve do upokojenja monahinje koja je čuvala ovu tajnu.
Jedanaestogodišnji dečak i njegova sestra pronašli su na staroj hartiji poruku koja otkriva da najveća vrednost svakog talenta nije u aplauzu, već u dobru koje njime činimo drugima.
Pripovetka o prazniku koji nas uči da se prava vera vidi kroz ljubav, dobrotu i dela učinjena za druge
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
Bolje ne slaviti, nego slaviti slavu nakaradno, govorio je otac Joil.
Pripremljen po recepturi hilandarskih monaha, krompir pokazuje kako se od vode, paradajza i krompira dobija toplo, zasitno jelo koje nosi ukus monaške jednostavnosti i postne svakodnevice.
Iverska ikona na severu Rusije neprekidno mirotoči već četvrt veka, ali je to ostalo skriveno sve do upokojenja monahinje koja je čuvala ovu tajnu.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
