Patrijarh Porfirije i patrijarh Tavadros II poslali su poruke bratske hrišćanske ljubavi i jedinstva, a arhijerejskoj liturgiji prisustvovali su verni narod i visoke zvanice.
Na Nedelju svetih žena Mironosica, kada Crkva u svetlosti Vaskrsenja slavi veru, smelost i neugasivu ljubav žena koje prve posvedočiše prazan grob Hristov, u hramu Svetog Save na Vračaru odzvonila je uzvišena molitva na svetoj arhijerejskoj liturgiji koju je služio patrijarh srpski Porfirije. Ovom bogoslužbenom trenutku sabornosti, molitveno je prisustvovao i patrijarh Koptske crkve, gospodin Tavadros II, koji boravi u Republici Srbiji u okviru svoje istorijske i zvanične posete.
U prisustvu vernog naroda, sveštenstva i visokih zvanica, među kojima je bio i ministar u Vladi Republike Srbije dr Nenad Popović, oltar Hristove ljubavi zračio je snagom nebeske Liturgije, koja nadilazi granice jezika, naroda i zemalja. Dva patrijarha, dve drevne crkve, dve duhovne tradicije ukorenjene u apostolskim temeljima, susrele su se u duhu molitve i jedinstva.
Кабинет министра без портфеља
Koptska crkva, čije duhovno sedište je u Aleksandriji, jedan je od najstarijih stubova hrišćanstva na zemlji. Sa više od petnaest miliona vernika, Kopti su svedoci žive vere koju su očuvali kroz vekove pod teškim istorijskim okolnostima. Njihova vera, kao i vera srpskog naroda, nije bila samo istorijska činjenica već i duhovno svedočanstvo otpornosti, nade i identiteta.
Ministar Popović je, govoreći o značaju ovog susreta, naglasio:
- Ovo je susret dva drevna naroda i dve crkve koje, uprkos vekovima stradanja i pritisaka, neprestano svedoče o svojoj istrajnosti i duhovnoj snazi. Obe crkve okupljaju svoj verni narod i ostaju čuvari sabornosti, bez obzira na društvene i istorijske okolnosti.
Кабинет министра без портфеља
U vremenima kada je hrišćanski svet izložen brojnim izazovima – spoljašnjim pritiscima, duhovnoj mlakosti i zaboravu sopstvenih korena – ovakvi susreti ne nose samo simboliku, već i proročki karakter. Oni nas pozivaju na obnovu unutrašnjeg jedinstva, na povratak izvornim vrednostima, na sabranje u veri i ljubavi.
Kako je istakao i ministar Popović:
- Susret patrijarha Porfirija i patrijarha Tavadrosa II ima širi značaj od bilateralnih odnosa – on predstavlja snažan podsticaj produbljivanju saradnje među svim pravoslavnim crkvama i svedoči o važnosti zajedničkog delovanja u očuvanju svetog predanja.
Кабинет министра без портфеља
Liturgija u hramu Svetog Save tog dana nije bila samo obična bogosluženja – bila je duboki dijalog duša, tihovanje Crkve nad ranama sveta, čin ljubavi koja ne poznaje granice. Bila je molitveni odgovor Crkve na stradanje i raspeće, ali i nada vaskrsenja i pobede istine.
U mirisima tamjana i zvucima himni, pod svodom srpske svetinje, odzvanjala je poruka: Hristos vaskrse – vera živi! I gde su saborni vernici, tamo je i Carstvo nebesko među nama.
Uz blagoslov patrijarha srpskog Porfirija, poglavar Koptske Crkve Tavadros II stiže početkom maja kako bi se poklonio srpskim svetinjama i susreo sa poglavarom Srpske pravoslavne crkve.
U svečanoj atmosferi Trojice-Sergijeve lavre, u prisustvu patrijarha Kirila i uglednih jerarha, srpski patrijarh ovenčan je visokim priznanjem za doprinos bogoslovlju i bratstvu dva naroda koje povezuje viševekovna duhovna veza.
U okviru studijskog putovanja kroz Srbiju i Bosnu i Hercegovinu, budući evropski zvaničnici i diplomate iz više od 30 zemalja s pažnjom su slušali poruke poglavara Srpske pravoslavne crkve o duhovnom identitetu, ulozi Crkve u društvu i važnosti dijaloga među različitim kulturama.
U atmosferi bratske ljubavi i duhovne sabornosti, prvi ljudi Srpske i Grčke pravoslavne crkve razgovarali su o zajedničkoj misiji, izazovima savremenog društva i neprolaznoj snazi jedinstva u Hristu.
U besedi za subotu 18. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički donosi snažno razmišljanje o onome što ljudi smatraju najvećim blagom i o putu kojim se, prema Hristovim rečima, dolazi do Oca.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svetog velikomučenika Jevstatija po starom kalendaru, dok po novom obeležavaju Svetog sveštenomučenika Dionisija Areopagita. Katolička crkva obeležava Svetog Dionizija Areopagita, Jevreji obeležavaju Šmini aceret, dok muslimani nemaju veliki praznik.
Majka se požalila svetogorskom starcu da joj sin više ne obraća pažnju, a njegov savet bio je neočekivan: da prestane da mu govori šta mora da uradi i da svoju brigu pokaže na drugi način.
Nekadašnji rimski vojskovođa Plakida posle krštenja izgubio je ženu i sinove i 15 godina živeo kao najamnik, a kada ih je ponovo pronašao, zajedno sa njima stradao je za Hrista.
Monah iz Manastira Vatoped govori o redovima vernika ispred hrama na Vračaru i poručuje da prizor strpljenja i vere u 21. veku svedoči o posebnoj duhovnoj vezi naroda sa Presvetom Bogorodicom.
Pravoslavna misija u Ugandi rođena je iz duboke potrebe naroda koji je, razočaran plodovima delovanja nekadašnjih kolonijalnih misionara, počeo da traga za izvornim i nepromenjenim hrišćanskim predanjem.
Visokopreosvećeni mitropolit Justin je besedio vernima o značaju Svetih apostola Petra i Pavla, njihovim životima i suštini pečata apostolstva u Gospodu.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Ne kuva se na šporetu, već se svaki plod puni četvrtinom jezgra oraha i peče u šećeru i cimetu. Iz rerne izlazi sočan, mirisan i gust zalogaj, a u tegli može da sačeka hladnije dane.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
