U manastiru Podmalinsko održano je molitveno sabranje posvećeno veri, predacima i žrtvama komunističkih progona, a mitropolit budimljansko-nikšićki uputio je snažne poruke o istorijskom pamćenju, duhovnom identitetu i borbi za istinu.
Na praznik Trećeg obretenja glave Svetog Jovana Krstitelja, mitropolit budimljansko-nikšićki Metodije služio je arhijerejsku liturgiju u manastiru Podmalinsko. U liturgijskom sabranju mitropolitu su sasluživali sveštenoslužitelji iz Mitropolije crnogorsko-primorske i Eparhije budimljansko-nikšićke, uz molitveno učešće brojnih vernika.
Posle liturgije služen je parastos pripadnicima Prve i Druge durmitorske četničke brigade, žrtvama komunističkog progona, generalu Dragoljubu Mihailoviću i vojnicima Jugoslovenske vojske u otadžbini.
U obraćanju sabranima, mitropolit Metodije poručio je da je, uprkos vremenu laži, istina neuništiva i da će „ono što se šapuće biti propovedano s krovova“. Podsetio je da je Crkva Božija mesto vaskrsavanja istine i pravde, naročito u vremenima kada je čovečanstvo obmanuto i prepušteno lažnim moćnicima.
– Istina ne umire. Samo kroz Hristovu Crkvu, kroz život po Jevanđelju i veru, ona obasjava život čoveka. A one koji se odvoje od nje čeka tama, duhovna glad i zaborav. Zato je važno da ostanemo na putu predaka – kazao je vladika Metodije.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Episkop budimljansko-nikšićki Metodije
Istakao je da je potrebno povratiti istorijsko pamćenje i osvestiti lažne narative koji su, kako je naveo, od Drugog svetskog rata pa do danas, služeći totalitarnim i antihrišćanskim ciljevima, zatirali srpski identitet, istoriju i kulturu.
– Podigli su spomenik Brozu u Podgorici, na bulevaru koji nosi ime Svetog Petra Cetinjskog – onome koji je rušio Njegoševu crkvu i skrnavio njegov grob. To je slika naše duhovne šizofrenije. I danas isti taj duh živi u onima koji bi da nam određuju šta je istina, istorija i vera – kazao je mitropolit.
U besedi se posebno osvrnuo na stradanje predaka, naročito četničkih boraca Durmitorske brigade, ističući primer iz svoje porodične istorije, gde su njegovi preci stradali u borbama ili završili u logorima i na Golom otoku, ne pristajući na izdaju i otpadništvo.
– U meni su se sjedinile dve borbe – i ona pod барјаком Časnog krsta i ona koja je izgubljena kad je narod poverovao u privremene dobiti, a zaboravio večnu istinu. Danas nam ostaje da se vratimo sebi i Hristu – to je jedini način da sačuvamo veru, čast i slobodu – poručio je mitropolit Metodije.
Naglasio je da nema srpske nacije bez Srpske pravoslavne crkve te da svako ko napusti Crkvu ne samo što gubi svoj duhovni identitet, već postaje oruđe tuđih interesa.
– Istina nije u broju, ni u oružju, ni u globalnim medijima. Istina je u pravdi, u Hristu, u žrtvi i u čistom obrazu. To je put naših predaka, to je put Svetog Save, Njegoša i generala Mihailovića – poručio je on.
Sabranje je završeno kulturno-umetničkim programom u čast pomenutih heroja i stradalnika, kao i svih upokojenih predaka čija je vera sačuvala srpski narod kroz najteža vremena.
Od Sarajeva i Podgorice, preko tihog učenika blaženopočivšeg Patrijarha Pavla, do episkopskog trona – život Vladike Metodija svedoči o snazi smirenja, učenju kroz tišinu i veri koja ne grmi rečima, već govori blagim glasom duše.
Razgovor u Patrijaršijskom dvoru otkrio ključnu ulogu Srpske pravoslavne crkve u očuvanju identiteta i unapređenju međunarodnih odnosa kroz dijalog, sinergiju sa državom i negovanje duhovnih vrednosti među Srbima u dijaspori.
Na praznik Pedesetnice, u prisustvu patrijarha Porfirija i vladike Siluana, sveta relikvija – leva ruka prvog srpskog arhiepiskopa – ispraćena je iz Hrama Svetog Save ka svetinji kraj Prijepolja.
Taj neko ko se rodio sa porodičnim prokletstvom od pradede, čukundede, od njega se sklonio Bog. A kada se Bog skloni nastupa demonska sila koja tiraniše potomstvo, kaže otac Arsenije.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prepodobnog Jovana Dekapolita po starom i Svetog proroka Jeremiju po novom kalendaru. Katolici obeležavaju praznik Svetog Josifa Radnika, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Kroz kratka, precizna pitanja i odgovore, ova pouka razotkriva naše slabosti, navike i zablude, ali i pokazuje put ka unutrašnjoj snazi, miru i istinskoj veri, kakva se retko prepoznaje u svakodnevici.
Od učenika do igumana, od progona do mirnog kraja, njegov put otkriva kako je mala monaška zajednica u Carigradu postala poslednja linija odbrane svetih ikona.
Pogođeni Novi Pazar, Tutin i Sjenica - nestali prilozi vernika, a tragovi upućuju na pažljivo isplanirane akcije dok policija pokušava da razotkrije ko stoji iza svega.
U Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja služena zaupokojena liturgija za Jovana Kneževića, uz prisustvo mitropolita Joanikija i brojnih vernika; emotivni oproštaj nastavljen molitvom i ispraćajem ka manastiru Kosijerevo.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Episkop budimljansko-nikšićki je na Aranđelovdan služio svetu liturgiju u manastiru Podmalinsko i proslavio krsnu slavu, uputivši molitve za zaštitu svih vernika pod krilom Svetih arhangela Mihaila i Gavrila.
U Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja služena zaupokojena liturgija za Jovana Kneževića, uz prisustvo mitropolita Joanikija i brojnih vernika; emotivni oproštaj nastavljen molitvom i ispraćajem ka manastiru Kosijerevo.
U crkvi Pokrova Presvete Bogorodice služena zaupokojena liturgija, a poruka njegovog sina Nemanje Krivokapića podsetila okupljene da zajedništvo u veri nadilazi granice života i smrti.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Gotovo četiri decenije otac Slobodan bio je oslonac parohijanima, predvodio sveštenstvo kao arhijerejski namesnik i ostavio snažan trag u crkvenom životu.
U Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja služena zaupokojena liturgija za Jovana Kneževića, uz prisustvo mitropolita Joanikija i brojnih vernika; emotivni oproštaj nastavljen molitvom i ispraćajem ka manastiru Kosijerevo.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
Bez struje i ikakvih oznaka, crkva-brvnara kod Duba vekovima krije ruske ikone, ratne tajne i neobično predanje o sili koja ju je sklonila od očiju ljudi, a do nje se ne dolazi slučajno.
Promenljiv početak i fiksni završetak čine ovaj post posebnim u crkvenom kalendaru, a njegova suština ne iscrpljuje se u jelovniku - naglasak je na unutrašnjem preobražaju, molitvi i pričešću kao središtu hrišćanskog života.
