U manastiru Podmalinsko održano je molitveno sabranje posvećeno veri, predacima i žrtvama komunističkih progona, a mitropolit budimljansko-nikšićki uputio je snažne poruke o istorijskom pamćenju, duhovnom identitetu i borbi za istinu.
Na praznik Trećeg obretenja glave Svetog Jovana Krstitelja, mitropolit budimljansko-nikšićki Metodije služio je arhijerejsku liturgiju u manastiru Podmalinsko. U liturgijskom sabranju mitropolitu su sasluživali sveštenoslužitelji iz Mitropolije crnogorsko-primorske i Eparhije budimljansko-nikšićke, uz molitveno učešće brojnih vernika.
Posle liturgije služen je parastos pripadnicima Prve i Druge durmitorske četničke brigade, žrtvama komunističkog progona, generalu Dragoljubu Mihailoviću i vojnicima Jugoslovenske vojske u otadžbini.
U obraćanju sabranima, mitropolit Metodije poručio je da je, uprkos vremenu laži, istina neuništiva i da će „ono što se šapuće biti propovedano s krovova“. Podsetio je da je Crkva Božija mesto vaskrsavanja istine i pravde, naročito u vremenima kada je čovečanstvo obmanuto i prepušteno lažnim moćnicima.
– Istina ne umire. Samo kroz Hristovu Crkvu, kroz život po Jevanđelju i veru, ona obasjava život čoveka. A one koji se odvoje od nje čeka tama, duhovna glad i zaborav. Zato je važno da ostanemo na putu predaka – kazao je vladika Metodije.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Episkop budimljansko-nikšićki Metodije
Istakao je da je potrebno povratiti istorijsko pamćenje i osvestiti lažne narative koji su, kako je naveo, od Drugog svetskog rata pa do danas, služeći totalitarnim i antihrišćanskim ciljevima, zatirali srpski identitet, istoriju i kulturu.
– Podigli su spomenik Brozu u Podgorici, na bulevaru koji nosi ime Svetog Petra Cetinjskog – onome koji je rušio Njegoševu crkvu i skrnavio njegov grob. To je slika naše duhovne šizofrenije. I danas isti taj duh živi u onima koji bi da nam određuju šta je istina, istorija i vera – kazao je mitropolit.
U besedi se posebno osvrnuo na stradanje predaka, naročito četničkih boraca Durmitorske brigade, ističući primer iz svoje porodične istorije, gde su njegovi preci stradali u borbama ili završili u logorima i na Golom otoku, ne pristajući na izdaju i otpadništvo.
– U meni su se sjedinile dve borbe – i ona pod барјаком Časnog krsta i ona koja je izgubljena kad je narod poverovao u privremene dobiti, a zaboravio večnu istinu. Danas nam ostaje da se vratimo sebi i Hristu – to je jedini način da sačuvamo veru, čast i slobodu – poručio je mitropolit Metodije.
Naglasio je da nema srpske nacije bez Srpske pravoslavne crkve te da svako ko napusti Crkvu ne samo što gubi svoj duhovni identitet, već postaje oruđe tuđih interesa.
– Istina nije u broju, ni u oružju, ni u globalnim medijima. Istina je u pravdi, u Hristu, u žrtvi i u čistom obrazu. To je put naših predaka, to je put Svetog Save, Njegoša i generala Mihailovića – poručio je on.
Sabranje je završeno kulturno-umetničkim programom u čast pomenutih heroja i stradalnika, kao i svih upokojenih predaka čija je vera sačuvala srpski narod kroz najteža vremena.
Od Sarajeva i Podgorice, preko tihog učenika blaženopočivšeg Patrijarha Pavla, do episkopskog trona – život Vladike Metodija svedoči o snazi smirenja, učenju kroz tišinu i veri koja ne grmi rečima, već govori blagim glasom duše.
Razgovor u Patrijaršijskom dvoru otkrio ključnu ulogu Srpske pravoslavne crkve u očuvanju identiteta i unapređenju međunarodnih odnosa kroz dijalog, sinergiju sa državom i negovanje duhovnih vrednosti među Srbima u dijaspori.
Na praznik Pedesetnice, u prisustvu patrijarha Porfirija i vladike Siluana, sveta relikvija – leva ruka prvog srpskog arhiepiskopa – ispraćena je iz Hrama Svetog Save ka svetinji kraj Prijepolja.
Taj neko ko se rodio sa porodičnim prokletstvom od pradede, čukundede, od njega se sklonio Bog. A kada se Bog skloni nastupa demonska sila koja tiraniše potomstvo, kaže otac Arsenije.
Na Krstopoklonu nedelju vikarni episkop novobrdski služio je svetu liturgiju u manastiru Rakovici, a poseban trenutak bogosluženja bilo je rukopoloženje.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Episkop budimljansko-nikšićki je na Aranđelovdan služio svetu liturgiju u manastiru Podmalinsko i proslavio krsnu slavu, uputivši molitve za zaštitu svih vernika pod krilom Svetih arhangela Mihaila i Gavrila.
Na Krstopoklonu nedelju vikarni episkop novobrdski služio je svetu liturgiju u manastiru Rakovici, a poseban trenutak bogosluženja bilo je rukopoloženje.
Među parohijanima u Augsburgu najveći bol izazvalo je skrnavljenje svetog prostora, dok je parohija pozvala zajednicu da na ovaj događaj odgovori molitvom i razboritošću.
Po blagoslovu patrijarha Porfirija, svetinja velikog pravoslavnog iscelitelja doneta je među male pacijente, njihove roditelje i lekare, a mnogi su sa verom celivali mošti tražeći utehu, snagu i nadu u borbi za zdravlje.
Ketrin Krik je od audicija za filmove došla do punih arena i miliona pregleda, uz egzorcizme obećava isceljenja, dok verski analitičari upozoravaju da iza svega stoji zloupotreba vere i profit.
Dok istraživanja beleže rast broja onih koji se izjašnjavaju kao vernici, otac Vasilije podseća na razliku između spoljašnje discipline i istinskog preobražaja i pobožnosti.
Na univerzitetu u Kjotu napravljen je humanoid Budaroid koji odgovara na pitanja ljudi, učestvuje u obredima i prilagođava svoje odgovore svakom sagovorniku.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetu mučenike Evtropija, Kleonika i Vasiliska po starom kalendaru i Svetog apostola Aristovula po novom kalendaru. Katolici slave spomendan Svetih Hilarija i Tacijana, muslimani su u mesecu ramazanu, dok Jevreji danas nemaju većeg opšteg praznika.
Ajeti 6:61-62 iz sure El-Enam podsećaju da nijedna duša ne prolazi mimo Allahove volje, da meleki prate svaki trenutak i da svaki vernik mora biti spreman za konačni obračun pred Stvoriteljem.
