Kako se približava kraj godine, u medijima se sve češće u naslovima koristi pojam “najluđa noć”, dok pravoslavni sveštenici i duhovnici podsećaju na suštinsku vrednost duhovnog života i postojanih crkvenih običaja. Protonamesnik Vladislav Vučanović, sveštenik pri Hramu Uspenja Presvete Bogorodice, poznat po svom pedagoškom i pastoralnom radu sa vernicima oko Prijedora, apeluje na oprez i promišljenost:
– Pred nama je takozvana Nova godina, ili kako je u medijima nazivaju "najluđa noć". Ovo je, inače, idolopoklonički praznik najniže vrste koji uvek pada poslednje sedmice Božičnog posta. Reč je o grešnoj i pregrešnoj noći ispunjenoj grehom bluda, preljube, alkoholizma, prežderavanja, praznoslovlja, besmislenog trošenja teško stečenog novca, Noći raznih neseća i prizivanja takozvane zemaljske sreće, iako je sam pojam sveće maglovit i nejasan, pa kao taka ne postoji u hrišćanskoj terminologiji. – kaže otac Vladislav u video snimku koji je podelio na društvenim mrežama, a potom u nastavku obraćanja apeluje:
– Pozivam Srbe da ne slave takozvanu najluđu noć i da ne budu ludi, nego mudri i pametni, da se Bogu mole, da poste, da se pokaju i pripreme za najradosniji praznik – Rođenje Gospoda našeg Isusa Hrista. –
Opasnosti komercijalizacije i medijskog spektakla
Apel oca Vladislava odražava stav mnogih pravoslavnih sveštenika koji upozoravaju da komercijalizacija i medijski spektakl sve češće zamagljuju pravu prirodu praznika i udaljavaju vernike od duhovnog smisla. Nova godina, u kontekstu crkvenog kalendara, pada neposredno pred Božićni post, period kada vernici treba da jačaju svoj odnos sa Bogom kroz molitvu, post i pokajanje, a ne kroz zabavu ispunjenu viškom i neumerenošću.
Tradicija kao vodič za muar život
U svojoj parohiji, otac Vladislav redovno organizuje veronaučne susrete za odrasle i mlade, podsećajući zajednicu da tradicija i vera nisu prepreka za moderni život, već vodič za mudro i promišljeno življenje. Ove poruke postaju posebno značajne u vremenu kada se u javnom prostoru promovišu trendovi koji se često kose sa hrišćanskim moralom.
Zaključak koji crkva i proaktivni duhovnici poput oca Vladislava nude jednostavan je, ali dubok: umesto da se traži "zemaljska sreća" kroz idolopoklonstvo, prekomerno slavlje i trošenje, vernici treba da se okrenu molitvi, pokajanju i pripremi za praznik Rođenja Hristovog, koji jedini donosi pravu i trajnu radost. U svetu gde je spektakl često važniji od duhovnog smisla, ovaj podsetnik ima težinu i za one koji slave i za one koji razmišljaju o svom odnosu prema veri.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celini, protojerej Slobodan Lukić kroz svedočanstva Svetog Jovana Zlatoustog i vizantijske tipike objašnjava nastanak, razvoj i današnje ustrojstvo Božićnog posta u pravoslavnoj crkvi.
Dok se pred doček 2026. godine figurice po istočnom kalendaru nude kao amajlije za sreću, njihovo biblijsko značenje otvara neprijatna, ali važna pitanja o granici između dekoracije, sujeverja i hrišćanske savesti.
Pitanje koje svake zime deli vernike dobija jasan odgovor sveštenika koji, bez popuštanja veri ali i bez straha od radosti, objašnjava gde je prava granica.
U katoličkoj tradiciji 31. decembar nosi više od odbrojavanja sekundi do Nove godine - nosi priču o Svetom Silvestru koji je oblikovao veru, odnos Crkve i vlasti i sudbinu Rimskog carstva
