Između Rođenja Hristovog i Bogojavljenja, Crkva je sačuvala drevni ritam radosti: deset dana bez posta i bez venčanja - vreme u kome se ne broje sati, već smisao.
Postoje praznici koji se ne mogu smestiti u jedan dan, čak ni u tri. Njihova suština jednostavno ne pristaje u okvir kalendarskog kvadratića, koliko god on bio crven. Božić u Pravoslavnoj crkvi upravo je takav: ne dočekuje se, ne proslavlja i ne ispraća u jednom dahu, već se razliva kroz čitav niz dana koji imaju zajedničko ime - božićni praznici ili sveti dani.
U crkvenom poretku, to je posebno vreme posvećeno radosti zbog rođenja Isusa Hrista. Ono počinje na Božić, 7. januara, i traje sve do 17. januara, zaključno sa danom uoči Bogojavljenja. Ti dani čine zaokruženu celinu, zbog čega se u tom razdoblju ne posti ni sredom ni petkom: radost ne trpi prekide, niti se meri uobičajenim sedmičnim ritmom.
Koreni ovakvog prazničnog rasporeda sežu u prve vekove hrišćanstva. Drevna Crkva je Rođenje Hristovo i Njegovo Krštenje slavila istog dana. Tek u 4. veku ta dva praznika bivaju razdvojena, a između njih se postepeno oblikuje poseban period - dani koji su produženo slavlje jednog istog čuda.
Zato Crkva u tim danima ne poziva vernike samo na bogosluženja, već i na radost koja se deli: na posete, na pesmu, na susrete sa rodbinom i prijateljima, ali i na dela milosrđa. I zato se ne govori „dobar dan“, nego se ispoveda vera u nekoliko reči: „Mir Božji, Hristos se rodi“ - i odgovara: „Mir Božji, vaistinu se rodi“.
Ipak, granice postoje. Pravoslavna crkva u ovom periodu izričito zabranjuje proricanje sudbine, jer to ne pripada hrišćanskom predanju, već starim paganskim navikama. Isto važi i za venčanja: ona se tokom božićnih praznika ne obavljaju, jer se, po crkvenom shvatanju, radost rođenja Hristovog ne sme zaseniti bilo kakvom telesnom i zemaljskom radošću.
Zato su božićni praznici nešto više od produženog slavlja. Oni su podsećanje da postoje događaji koji ne mogu da se „odrade“ u jednom danu, niti da se svedu na običaj. U tih deset dana Crkva, tiho ali uporno, uči čoveka kako izgleda radost koja ne žuri - i koja ne prolazi.
Protojerej-stavrofor dr Miloš Vesin objašnjava kako tolerancija i trpljenje u svakodnevnom životu otkrivaju istinsku ljubav.
Praznik Rođenja Hristovog, koji Srpska pravoslavna crkva obeležava 7. januara, ne govori o sili i sjaju, već o tišini, smirenju i nadi koja već dva milenijuma iznova ispituje čoveka i njegov odnos prema Bogu i drugima.
Od povratka sa liturgije i lomljenja česnice do molitve, zajedništva i jela pripremljenih s merom - priča o prazničnoj trpezi koja ne počiva na obilju, već na smislu, zahvalnosti i porodičnoj slozi.
Dirljiva priča o Roniju Lokvudu, beskućniku koji je postao član jedne porodice i o decenijama ljubavi, podrške i nesebične posvećenosti koja je zauvek oblikovala njihove živote.
Ruski svetitelj govorio je o borbi sa strastima, promeni misli i delima koja čoveka vode ka Bogu.
Ovaj praznik čuva sećanje na pronalazak svetinje na Golgoti, njeno odnošenje u Persiju i povratak u Jerusalim, uz priču o caru Irakliju koji je Krst poneo bosonog.
Neke navike prenose se generacijama, ali nisu deo pravoslavnog predanja: evo šta treba izbegavati prilikom posete grobovima bližnjih.
Praznik Vozdviženja Časnog krsta posvećen je sećanju na pronalazak svetinje na Golgoti i njeno vraćanje u Jerusalim, a crkveni tipik za ovaj dan propisuje poseban oblik uzdržanja.
Svetogorski starac govorio je o čoveku koji se posle pada obraća Gospodu i otkrio šta, prema njegovom iskustvu, može da bude presudno za takvu molitvu.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
Teološkinja razbija vekovima ukorenjena sujeverja o “nekrštenim danima”.
Saopštenje Sinoda krila tzv. CPC koje predvodi mitropolit Mihailo otvara raspravu o promeni crkvenog kalendara, ali i donosi oštre kazne drugom krilu iste organizacije, uz teške optužbe, poništavanje crkvenih obreda.
Od 10. januara do Bogojavljenja traje vreme koje narodna tradicija povezuje sa prisustvom nečistih sila, dok teolozi i sveštenici ukazuju na značaj božićne radosti i duhovnog smisla ovog perioda.
Ruski svetitelj govorio je o borbi sa strastima, promeni misli i delima koja čoveka vode ka Bogu.
Neke navike prenose se generacijama, ali nisu deo pravoslavnog predanja: evo šta treba izbegavati prilikom posete grobovima bližnjih.
Praznik Vozdviženja Časnog krsta posvećen je sećanju na pronalazak svetinje na Golgoti i njeno vraćanje u Jerusalim, a crkveni tipik za ovaj dan propisuje poseban oblik uzdržanja.
Svetogorski starac govorio je o čoveku koji se posle pada obraća Gospodu i otkrio šta, prema njegovom iskustvu, može da bude presudno za takvu molitvu.
U Pećkoj patrijaršiji raste crni dud star oko 750 godina koji čuva narodna kazivanja o opstanku i obnovi srpskog naroda na Kosmetu.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Bog ih je, prema predanju, obdario i darom čudotvorstva, pa su kod njih dolazili brojni bolesnici tražeći isceljenje.
Kremast, mirisan i bogat, ovaj namaz od nekoliko dostupnih sastojaka odlično se slaže sa vrućom projom, hlebom, ali i kao dodatak jutarnjem ili glavnom obroku.
Od neprestane potrage za sigurnošću i zadovoljstvom do tišine, molitve i prihvatanja sopstvenog Krsta, put izlaska iz unutrašnjeg nemira počinje tamo gde savremeni čovek najmanje očekuje.
Pred novim hramom Sabora Svetog arhangela Gavrila patrijarha srpskog dočekali mitropolit Hrizostom, arhijereji, sveštenstvo, monaštvo i brojni verni narod.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
