Između Rođenja Hristovog i Bogojavljenja, Crkva je sačuvala drevni ritam radosti: deset dana bez posta i bez venčanja - vreme u kome se ne broje sati, već smisao.
Postoje praznici koji se ne mogu smestiti u jedan dan, čak ni u tri. Njihova suština jednostavno ne pristaje u okvir kalendarskog kvadratića, koliko god on bio crven. Božić u Pravoslavnoj crkvi upravo je takav: ne dočekuje se, ne proslavlja i ne ispraća u jednom dahu, već se razliva kroz čitav niz dana koji imaju zajedničko ime - božićni praznici ili sveti dani.
U crkvenom poretku, to je posebno vreme posvećeno radosti zbog rođenja Isusa Hrista. Ono počinje na Božić, 7. januara, i traje sve do 17. januara, zaključno sa danom uoči Bogojavljenja. Ti dani čine zaokruženu celinu, zbog čega se u tom razdoblju ne posti ni sredom ni petkom: radost ne trpi prekide, niti se meri uobičajenim sedmičnim ritmom.
Koreni ovakvog prazničnog rasporeda sežu u prve vekove hrišćanstva. Drevna Crkva je Rođenje Hristovo i Njegovo Krštenje slavila istog dana. Tek u 4. veku ta dva praznika bivaju razdvojena, a između njih se postepeno oblikuje poseban period - dani koji su produženo slavlje jednog istog čuda.
Zato Crkva u tim danima ne poziva vernike samo na bogosluženja, već i na radost koja se deli: na posete, na pesmu, na susrete sa rodbinom i prijateljima, ali i na dela milosrđa. I zato se ne govori „dobar dan“, nego se ispoveda vera u nekoliko reči: „Mir Božji, Hristos se rodi“ - i odgovara: „Mir Božji, vaistinu se rodi“.
Ipak, granice postoje. Pravoslavna crkva u ovom periodu izričito zabranjuje proricanje sudbine, jer to ne pripada hrišćanskom predanju, već starim paganskim navikama. Isto važi i za venčanja: ona se tokom božićnih praznika ne obavljaju, jer se, po crkvenom shvatanju, radost rođenja Hristovog ne sme zaseniti bilo kakvom telesnom i zemaljskom radošću.
Zato su božićni praznici nešto više od produženog slavlja. Oni su podsećanje da postoje događaji koji ne mogu da se „odrade“ u jednom danu, niti da se svedu na običaj. U tih deset dana Crkva, tiho ali uporno, uči čoveka kako izgleda radost koja ne žuri - i koja ne prolazi.
Protojerej-stavrofor dr Miloš Vesin objašnjava kako tolerancija i trpljenje u svakodnevnom životu otkrivaju istinsku ljubav.
Praznik Rođenja Hristovog, koji Srpska pravoslavna crkva obeležava 7. januara, ne govori o sili i sjaju, već o tišini, smirenju i nadi koja već dva milenijuma iznova ispituje čoveka i njegov odnos prema Bogu i drugima.
Od povratka sa liturgije i lomljenja česnice do molitve, zajedništva i jela pripremljenih s merom - priča o prazničnoj trpezi koja ne počiva na obilju, već na smislu, zahvalnosti i porodičnoj slozi.
Dirljiva priča o Roniju Lokvudu, beskućniku koji je postao član jedne porodice i o decenijama ljubavi, podrške i nesebične posvećenosti koja je zauvek oblikovala njihove živote.
Ajeti 6:61-62 iz sure El-Enam podsećaju da nijedna duša ne prolazi mimo Allahove volje, da meleki prate svaki trenutak i da svaki vernik mora biti spreman za konačni obračun pred Stvoriteljem.
Oni su bili drugovi Svetog Teodora Tirona.
Veliki ruski duhovnik objašnjava da svaki trenutak bogosluženja ima snažnu simboliku i nosi nevidljivu snagu.
Jedina muslimanka u predsedničkom telu za verska prava, Samira Munši, podnela je ostavku uz optužbe da američka politika primorava građane da finansiraju rat na Bliskom istoku.
Predstojatelj SPC služio liturgiju u hramu Svetog Save i poručio da čovekov život može biti i sramota i slava,.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Recept iz "Srbskog kuvara" donosi miris cimeta, posne delicije i vekovnu tradiciju pravoslavnih kuhinja pravo na vaš sto.
Teološkinja razbija vekovima ukorenjena sujeverja o “nekrštenim danima”.
Srpska pravoslavna crkva 11. januara molitveno se seća mučeničkog stradanja dece u gradu Hristovog rođenja.
U besedi za praznik Hristovog Rođenja, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički nas vodi od prestola slave do vitlejemske pećine, pokazujući kako tišina Božića govori o Božijoj ljubavi prema čoveku više nego ijedna reč.
Badnja večera pokazuje da ovo nije obrok kao svaki drugi, već tihi porodični obred u kome svaka sitnica ima svoje značenje i svoju priču.
Veliki ruski duhovnik objašnjava da svaki trenutak bogosluženja ima snažnu simboliku i nosi nevidljivu snagu.
Sinod Jerusalimske patrijaršije pozvao na hitan prekid vatre i zaštitu hrišćanskih zajednica, dok se u crkvenim krugovima sve ozbiljnije razmatra ideja o sazivanju svih pomesnih Crkava.
Pravoslavno predanje uči da se odnos sa Bogom ne stvara naglo niti samo spoljašnjim pravilima, već promenom srca i načina života.
Ono što je izgubljeno često biva nadoknađeno na način koji čovek nije mogao ni da zamisli.
U manastiru Svetog Aleksandra Nevskog u Ugljeviku okupio se veliki broj vernika da se pokloni mirotočivoj ikoni „Umekšanje zlih srca“
Ketrin Krik je od audicija za filmove došla do punih arena i miliona pregleda, uz egzorcizme obećava isceljenja, dok verski analitičari upozoravaju da iza svega stoji zloupotreba vere i profit.
Dok istraživanja beleže rast broja onih koji se izjašnjavaju kao vernici, otac Vasilije podseća na razliku između spoljašnje discipline i istinskog preobražaja i pobožnosti.
Na univerzitetu u Kjotu napravljen je humanoid Budaroid koji odgovara na pitanja ljudi, učestvuje u obredima i prilagođava svoje odgovore svakom sagovorniku.
Ono što je izgubljeno često biva nadoknađeno na način koji čovek nije mogao ni da zamisli.
Mala Lutfije džamija, poznata i kao „Odbegla džamija“, skriva više od jednog veka istorije i vere, dok šum vode ispod temelja stvara jedinstvenu atmosferu koju turisti i vernici pamte zauvek.
Jednostavan, zasitan i proveren recept iz domaće kuhinje pokazuje zašto je pasulj generacijama među najvoljenijim jelima.
