„NIJE VREDAN NIJEDNE SUZE, JER JE VIŠE VOLEO SRPSKU PRAVOSLAVNU CRKVU NEGO HRVATE I STEPINCA“: Sraman poslednji pozdrav hrvatskog nedeljnika papi Franji
Tanjug/VATICAN MEDIA, Printscreen/Hrvatski TjednikSporna naslovna strana novog broja "Hrvatskog tjednika"
Na naslovnoj strani posvećenoj oproštaju od poglavara Rimokatoličke crkve, glasilo hrvatskih nacionalista optužuje ga za izdaju Hrvata, šurovanje sa Srpskom pravoslavnom crkvom, i zaustavljanje kanonizacije Alojzija Stepinca.
Zbogom papi: nije vredan nijedne hrvatske suze, jer je više voleo zločinačku Srpsku pravoslavnu crkvu nego hrvatske katolike i Stepinca! — poruka je kojom se "Hrvatski tjednik" — glasilo „pravovernih“ hrvatskih nacionalista — oprostio od pape Franje na naslovnoj strani novog broja.
U tekstu u kojem analiziraju lik i delo, odnosno pontifikat preminulog pape Franje, ovaj magazin je Svetom Ocu pripisao mnoge „grehe“ koje, kako navode, smerni hrvatski nacionalisti iz "Hrvatskog tjednika" jednostavno ne mogu da mu oproste.
Tanjug/AP Photo/Gregorio Borgia
Papa Franja
Na početku mu zameraju licemerstvo, jer je, kako pišu, „iako se Franjo od početka doimao blizak malima i odbačenima, ranjenim ljudima, deklarativno zagovarao siromaštvo, kitio se drvenim krstom... voleo i druženja sa svetskim moćnicima i kongrese poput onog u Davosu“.
– Franjo kao da je tokom čitavog pontifikata otvoreno više želeo da se dodvori upravo takvima – stoji u tekstu koji potpisuje Andrea Černivec.
Nakon što su mu zamerili da je njegova Crkva tokom pandemije „napustila vernike onemogućivši misna slavlja i pozivanjem na vakcinaciju“, dolaze do glavne optužbe — papinog „šurovanja s četnicima“!
Printscreen
Sporna naslovna strana novog broja "Hrvatskog tjednika"
„Kada je reč o nama Hrvatima, ostaje nesumnjivo gorak ukus zbog proglašenja svetim blaženog Alojzija Stepinca. I koliko god imali prigovora na papu Franju i njegovo šurovanje sa četničkim SPC-om i "njegovim prijateljem Porfirijem", treba imati na umu da deo odgovornosti snosi i kukavički deo Katoličke crkve u Hrvatskoj, koji nije imao hrabrosti da se odupre srpskim lažima i istraje u istini o Stepincu“, piše u tekstu.
Navodnu „pročetničku politiku“ pape Franje u novom broju "Hrvatskog tjednika" dodatno je istakao i glavni urednik Ivica Marijačić.
Tanjug/Vatican Media via AP
Papa Franja
– Godine 2015. posetio je Sarajevo i, susrevši se sa vernicima, nije pokazao ni trunku empatije, niti je izustio reč „hrvatski“. Nije pokazao solidarnost sa strašnom ratnom žrtvom hrvatskih katolika, uključujući i same sveštenike, koju su podneli upravo zato što su bili katolici i Hrvati. Ali pravi šok usledio je nekoliko godina kasnije kada je drsko zaustavio kanonizaciju Stepinca.
Manje, naravno, zbog toga što je sprečio kanonizaciju, a više zbog nečuvene sramote što je odluku o tome prepustio „terorističkoj i zločinačkoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi“. Da to nije učinio slučajno, pokazalo se brzo kada je patrijarha Irineja nazvao velikanom...
„Isporučivši blaženog Stepinca zločinačkoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi, papa Franjo uvredio je i ponizio Hrvate, te će verovatno u svesti našeg naroda ostati upamćen kao najgori papa. Zato nije zaslužio nijednu hrvatsku suzu“, piše u svom uvodniku Ivica Marijačić.
Odluka novog arhiepiskopa Pravoslavne crkve Albanije da prisustvuje poslednjem ispraćaju poglavara Rimokatoličke crkve izazvala je brojne reakcije među pravoslavnim vernicima širom sveta, dok su njegove izjave o papi otvorile pitanje granica međuverske ljubavi i crkvene tačnosti.
Fotografije iz bazilike Svetog Petra izazvale su lavinu komentara i pogrešnih tumačenja. Iza simbola koji mnogi poistovećuju sa zlom, zapravo stoji jedno od najdubljih svedočanstava hrišćanske vere – poniznost apostola Petra.
Ogrnuta plavom maramom, sitna figura klekla je pored odra Svetog Oca i tišinom ispisala priču o prijateljstvu, hrabrosti i veri koja prevazilazi granice — iza tog trenutka stoji život posvećen onima koje je svet zaboravio.
U poslednjim trenucima života ostao je veran svom narodu i veri, a njegova borba za mir, solidarnost i nadu ostaće trajno upisana u srcima miliona širom sveta.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog mučenika Justina Filosofa i Prepodobnog Justina Ćelijskog po novom i Svetog proroka Jeliseja po starom kalendaru. Katolička Crkva obeležava spomen Svetog Rufina, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Jedan od najvećih crkvenih učitelja objasnio je kako se ova unutrašnja slabost ne zadržava samo na čoveku koji je nosi, već se širi i na njegove odnose.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
U tišini ispunjenoj molitvom i zahvalnošću, prisećamo se deset bisera mudrosti pape Franje koji će i dalje grejati svet – podsećajući nas da vera spaja, raduje i vodi kroz tamu.
Sveta Stolica je podelila prve snimke emotivne ceremonije polaganja kovčega u bazilici Santa Marija Mađore, dok stotine hiljada vernika širom sveta u molitvi ispraćaju papu koji je svojom blagošću menjao lice Crkve.
Ribarov prsten, simbol svetovne vlasti i duhovnog služenja, svečano se uništava pred kardinalima kao znak da se završila papina zemaljska misija i da Crkva započinje novo poglavlje svoga života.
Iako se razlikuju po obredima, istoriji i teološkim učenjima, hrišćanstvo, islam i judaizam dele vrednosti koje vekovima oblikuju živote miliona ljudi: mir, milosrđe, porodicu, praštanje i brigu za bližnjeg.
Sveti Otac tokom posete Španiji poručio da Crkva mora da čuje žrtve, prizna odgovornost i obezbedi obeštećenje, uz jačanje mera zaštite i prevencije zloupotreba.
Od pastirice iz Lorene do zapovednice vojske i svetiteljke Rimokatoličke crkve, njen život ostaje jedno od najdramatičnijih svedočanstava spoja duhovnog uverenja i istorijskih preokreta u Evropi 15. veka
U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice jubilej je proslavljen kroz liturgiju, zvuke hilandarskih pojaca i sabranje koje je pokazalo duboku vezu ovog prostora sa svetogorskim nasleđem i živim predanjem Crkve.
Arhimandrit Jefrem poručio je da prisustvo Časnog Pojasa nije slučajno, govorio je o „milion poklonika“, zavetu kneza Lazara i duhovnoj vezi koja ostaje i posle odlaska svetinje u Vatoped.
Na Vračaru, pred odlazak Časnog pojasa Presvete Bogorodice, emotivni prizori i molitvena tišina obeležili su ispraćaj koji je, uz suze patrijarha i sabranost vernika, zatvorio 17 dana hodočašća kroz Hram Svetog Save.
U besedi za subotu 2. sedmice po Duhovima, sveti Nikolaj Ohridski i Žički kroz Jevanđelje i poslanicu apostola Jakova otkriva shvatanje u kojem ulje postaje sredstvo blagodati i mesto susreta ljudske nemoći i božanske pomoći.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
