Na praznik posvećen Majci Presvete Bogorodice, ali i na Detinjce, bio je mesto okupljanja vernika iz svih krajeva. Uz liturgiju, darove i reči mitropolita Atanasija, proslava u manastiru Svetog Arhangela Gavrila u Kumanici je donela poruke nade, zajedništva i obnove kroz veru.
Na dan kada Srpska pravoslavna crkva slavi praznik Začeća Svete Ane, majke Presvete Bogorodice, i praznik posvećen svojoj deci – Detinjce, u Manastiru Svetog Arhangela Gavrila u Kumanici, kod Brodareva, održana je sveta arhijerejska liturgija. Liturgiju je služio mitropolit mileševski Atanasije, uz sasluženje nastojatelja manastira arhimandrita Nikolaja, protojereja Igora Erića i protođakona Ivana Savića.
Manastir Svetog Arhangela Gavrila u Kumanici, smešten na granici između Srbije i Crne Gore, vekovima je simbol vere i nade za pravoslavne vernike. Osnovan u srednjem veku, ovaj svetionik pravoslavlja dugo je bio skriven od pogleda zbog nepristupačnog terena, ali je opstao kao mesto molitve i duhovnog mira.
Obnova manastira započeta je krajem 20. veka, a danas privlači hodočasnike iz čitavog sveta. Posebno se ističe verovanje u isceliteljsku moć moštiju Svetog Grigorija Kumaničkog, koje se čuvaju u ovom manastiru.
Foto: Eparhija mileševska
Vernici na liturgiji u hramu manastira Kumanica
Vernici iz raznih krajeva Eparhije mileševske, ali i gosti koji su se zatekli u ovom kraju, sa dubokom pobožnošću prisustvovali su ovom duhovnom sabranju, koje je, osim liturgijskog dela, bilo ispunjeno radošću i zahvalnošću prema Gospodu. U svojoj nadahnutoj besedi, mitropolit Atanasije je govorio o dubokoj simbolici praznika:
- Gospod naš je stvorio ljudski rod da bude plodotvoran, da rađa, da bude delotvoran. I upravo nam pokazuje takav primer u Pravednim Bogoroditeljima Joakimu i Ani, koji u početku svog života behu telesno neplodotvorni, ali su se pokazali najplodotvornijima, pokazujući nam time u čemu se sastoji taj dar plodotvornosti dat od Boga - istakao je mitropolit, naglašavajući važnost duhovnog i telesnog plodotvorenja kroz život u veri i vrlini.
Foto: Eparhija mileševska
Sveta tajna pričešća
Nakon zaamvone molitve, osveštani su slavski darovi koje je pripremila porodica Janković iz Bijelog Polja. Takođe, deca prisutna na liturgiji primila su prigodne paketiće koje je podelio mitropolit Atanasije, čime je obeležen i praznik Detinjci.
Foto: Eparhija mileševska
Darovi za najmlađe vernike
U manastirskoj trpezariji, domaćini slave i prijatelji manastira priredili su trpezu ljubavi, gde je mitropolit još jednom podsetio na značaj rađanja, vaspitavanja i obrazovanja dece kao osnove za očuvanje vere i naroda.
Proslava praznika u Kumanici još jednom je pokazala snagu zajedništva i vere, dok su reči mitropolita Atanasija odjekivale kao podsetnik na duhovno i telesno plodotvorenje koje vodi ka spasenju i obnovi.
Uz liturgiju koju je služio mitropolit Atanasije i prisustvo brojnih vernika, crkva u ovom selu pored Pljevalja zasijala je u čast Svetog velikomučenika Dimitrija. Posle bogosluženja i osveštavanja slavskih darova, hrišćanska radost nastavljena je uz trpezu ljubavi.
Mitropolit Atanasije sa predstavnicima opštine Pljevlja razgovarao je o projektima koji unapređuju život vernog naroda u Pljevljima i okolnim krajevima, najavljujući kulturne manifestacije koje ujedinjuju tradiciju, umetnost i zajedništvo u ovoj plemenitoj sredini.
Arheološka istraživanja u porti jedne od najlepših svetinja Srbije, manastira Pustinja kod Prijepolja, otkrila su ostatke građevina iz XVI i XVII veka, kao i neverovatne artefakte koji osvetljavaju bogatu istoriju i duhovno nasleđe ovog svetog mesta.
U manastiru Svetog Nikolaja, na praznik posvećen ovom velikom svecu, služena je arhijerejska liturgija. Mitropolit mileševski ukazao je na snagu svetitelja kao duhovnih utočišta, a tom prilikom dodeljena su i visoka crkvena priznanja najzaslužnijima za obnovu manastira.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Nekada se kuvao bez mnogo komplikovanja, od namirnica koje su bile pri ruci, a upravo spoj povrća, začina i kremastog završetka daje mu poseban karakter.
U vreme cara Prova Trofim i Savatije odbili su da učestvuju u obredu posvećenom Apolonu, dok je senator Dorimedont zbog svoje vere podelio njihovo stradanje.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
Ova svetinja zasijala je raskošnom duhovnom radošću na praznik arhangela kome je posvećena. Mitropolit mileševski Atanasije služio je arhijerejsku liturgiju, a vernici i sveštenoslužitelji, sabrani u jedinstvu i molitvi, učinili su ovaj dan posebnim.
U svetinji kod Priboja mitropolit mileševski služio je Svetu zaupokojenu Liturgiju i monaško opelo, a potom besedio o tihom podvigu, smirenju i putu jedne sluškinje Božije koja je dane provodila daleko od zemaljske slave.
Upokojila se u 74. godini, a iza nje ostaje gotovo dvadeset godina provedenih uz mošti Svetog Grigorija Kumaničkog i ljude koji su u ovu drevnu svetinju dolazili po molitvu i utehu.
U prisustvu sveštenstva, majstora i meštana završen važan korak u izgradnji crkve, a poruke vladike ukazale na značaj istrajnosti, vere i dela koja, kako je naglasio, imaju trajnu vrednost i ne prolaze s vremenom.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
U besedi za 18. sedmicu po Duhovima, svetitelj podseća na Hristove reči „Ja sam vaskrsenje i život“ i govori o razlici između nade u buduće vaskrsenje tela i potrebe da se unutrašnji život probudi još ovde, dok za to imamo vremena.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
