Vladika raško-prizrenski je upozorio šefoa Misije OEBS-a u Prištini Džerarda Mekgarka na sve ozbiljnije bezbednosne pretnje, sistemsku diskriminaciju i napade na versko i kulturno nasleđe Srpske pravoslavne crkve na Kosovu i Metohiji.
U manastiru Gračanica, među stoletnim freskama koje svedoče o vekovima pravoslavne vere, odigrala se važna diplomatska scena – susret mitropolita raško-prizrenskog Teodosija sa novoimenovanim šefom Misije OEBS-a u Prištini, britanskim diplomatom Džerardom Mekgarkom.
Ovaj susret nije bio samo protokolarni pozdrav novom predstavniku međunarodne zajednice – bio je to susret istine, vapaja i poziva na savest. Vladika Teodosije je Mekgarka neposredno upoznao sa teškoćama koje Srpska pravoslavna crkva i verni narod svakodnevno podnose na Kosovu i Metohiji.
U fokusu razgovora bili su bezbednosni izazovi, sve češći napadi na vernike i imovinu Crkve, ugrožavanje ljudskih i verskih prava, ali i neprestana borba za očuvanje kulturnog i duhovnog nasleđa. U svetlosti ovih problema, manastiri poput Dečana, Gračanice, Pećke patrijaršije i Bogorodice Ljeviške ne predstavljaju samo kulturna blaga – već simbole opstanka, nade i identiteta naroda koji je na ovom prostoru vekovima ukorenjen.
Eparhija Raško Prizrenska/Informativna služba
Vladika Teodosije je Mekgarka upoznao sa teškoćama koje Srpska pravoslavna crkva i verni narod svakodnevno podnose na Kosovu i Metohiji
Mekgark je saslušao vladiku Teodosija sa očiglednim interesovanjem, potvrdivši da je Misija OEBS-a posvećena nastavku praćenja situacije na terenu i pružanju podrške naporima usmerenim ka zaštiti ljudskih prava, vladavine prava i verskih sloboda. Njegove reči ulivaju nadu, ali srpska zajednica na Kosmetu zna da su reči samo početak – dok se hramovi čuvaju ne samo molitvom, već i strpljivim pregovorima, međunarodnim apelima i, iznad svega, svakodnevnim svedočenjem vere.
Ambasador Mekgark, koji je početkom maja preuzeo dužnost od Majkla Devenporta, suočava se sa izazovom delikatne stvarnosti – sveta u kojem pravoslavna Crkva nije samo religijska institucija, već i čuvar narodne svesti, istorije i identiteta.
Ovaj susret ostaje zabeležen kao još jedan pokušaj da glas srpskog naroda na Kosovu i Metohiji ne utihne u zaglušujućoj tišini političkih kalkulacija. Jer, kako je vladika Teodosije više puta isticao:
– Crkva ne traži privilegije, već pravo na život dostojan čoveka Božijeg.
Više od pet stotina Srba sabralo se u Visokim Dečanima na prazničnoj liturgiji koju je služio mitropolit Teodosije. Dolazak vernog naroda doneo je duhovnu snagu i ohrabrenje onima koji istrajavaju na svojim ognjištima na Kosovu i Metohiji.
Drugog dana svoje posete južnoj srpskoj pokrajini, poglavar Srpske pravoslavne crkve služio je Liturgiju u manastiru Visoki Dečani, poručivši vernicima da neprijatelji nisu ljudi, već smrt – jedini istinski protivnik, koga je Hristos pobedio iz ljubavi prema svakome od nas.
Sve više pravoslavaca iz Srbije i sveta dolazi na Kosovo i Metohiju — ne kao turisti, već kao hodočasnici koji tragaju za svetlošću, utehom i korenima. U svom autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, Maria Vasić, otkriva se kako meštani, zatečeni tom radošću, širom otvaraju vrata svojih domova — i svojih srca.
Uz miris tamjana, liturgijsko pojanje bogoslova i svečanu litiju, proslavljena je slava jedne od najsvetijih svetinja Prizrena, podsetivši vernike na snagu zaveta koji spaja prošlost, sadašnjost i budućnost srpskog naroda na Kosmetu.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prepodobnog Isidora Pelusiota po starom i Svetog velikomučenika Teodora Tirona po novom kalendaru. Katolici proslavljaju Sedmoricu osnivača Reda slugu Blažene Device Marije, dok u judaizmu i islamu danas nema velikog verskog praznika.
U trenutku najveće nevolje, objašnjenje velikog duhovnika 20. veka otkriva kako pravoslavlje tumači nevinost, bol i mesto duše u večnosti, pružajući utehu i snagu svima koji veruju.
Deset dana po Vaznesenju Gospodnjem u Jerusalimu se začuo huk silnoga vihora. Silazak Svetoga Duha preobrazio je uplašene učenike u neustrašive apostole i označio rođenje Crkve.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Na slavi u manastiru Svete Nedelje, mitropolit raško-prizrenski poslao snažnu poruku o veri koja isceljuje, svetinji koja ne sme biti zaboravljena i ljubavi Hristovoj koja okuplja Srbe vekovima.
Sveštenici prizrenskog i prištinskog namesništva, predvođeni mitropolitom Teodosijem, okupili su se radi međusobnog osnaživanja u služenju vernom narodu tokom izazovnih, ali blagodati ispunjenih dana.
Izgradnja monaškog konaka iskorišćena je za optužbe protiv Srpske pravoslavne crkve i opštine Gračanica, uz narativ o "zaštiti kulturnog nasleđa" koji dolazi iz sredine u kojoj su crkve paljene.
Predsednik Srbije uručenjem najvišeg državnog priznanja naglasio doprinos arhijereja očuvanju hrišćanske tradicije, umetnosti i kulturnog identiteta, dok je mitropolit bački istakao skromnost i značaj Crkve u životu naroda.
Uz sasluženje episkopa mohačkog Damaskina, liturgiju je služio mitropolit bački Irinej, koji je u besedi istakao životne poruke svetih Simeona i Ane i podsetio vernike na moć molitve, ljubavi i posvećenja Bogu.
Sa liturgijskog sabranja na Sretenje u Podgorici upućena je jasna poruka o odgovornosti, pokajanju i delima koja ostaju zapisana, ne pred ljudima, već pred Bogom, kao priprema za post koji traži više od forme i navike.
Vikarni episkop Stefan služio liturgiju, dok je jerej Miroslav Vasić u besedi podsetio da vera znači prepoznati Hrista u svakom gladnom, bolesnom i usamljenom, i živeti ljubav svakodnevno.
Episkop istočnoamerički uzneo je snažnu molitvu za zaštitu nerođene dece, a prisutni, od članova Kongresa do vernika, priznaju da su njegove reči ostavile snažan trag.
Uz sasluženje episkopa mohačkog Damaskina, liturgiju je služio mitropolit bački Irinej, koji je u besedi istakao životne poruke svetih Simeona i Ane i podsetio vernike na moć molitve, ljubavi i posvećenja Bogu.
