PrintskrinNaučnici otkrili najstariju crkvu u Jermeniji
Otkriće crkve u Jermeniji iznenadilo je arheologe, a prema dosadašnjim istraživanjima, moguće je da je reč o najstarijoj crkvi na tom području.
Arheolozi su otkrili ostatke jermenske crkve stare gotovo 2.000 godina, što je čini najstarijom građevinom tog tipa u zemlji i jednom od najstarijih na svetu. Univerzitet u Minhenu u Nemačkoj, koji je sarađivao sa timom sa jermenske akademije nauka na ovom arheološkom iskopavanju, objavio je otkriće i nazvao ga "senzacionalnim svedočenjem o ranom hrišćanstvu u Jermeniji."
Zajednički tim arheologa i istraživača otkrio je ovu zgradu tokom iskopavanja u Artaksati, nekadašnjoj prosperitetnoj metropoli i trgovačkom centru, koji je nekoliko vekova pre i posle naše ere bio prestonica drevnog jermenskog kraljevstva. Iskopavanja su deo većeg jermensko-nemačkog projekta Artaksata, inicijative započete 2018. godine s ciljem proučavanja ovog područja.
Stručnjaci veruju da je crkva koja je nedavno otkrivena u Artaksati prvobitno izgrađena u 4. veku nove ere. Ovaj vremenski period se poklapa sa izgradnjom katedrale Etčmiadzin, takođe u Jermeniji, koja se smatra prvom katedralom drevnog kraljevstva i često se smatra najstarijom katedralom na svetu.
- Zgrada koja datira iz 4. veka je najstarija arheološki dokumentovana crkva u zemlji, senzacionalno svedočenje o ranom hrišćanstvu u Jermeniji, izjavio je Aćim Ličtenberger, profesor sa Univerziteta u Minhenu koji radi na arheološkom projektu u Artaksati.
Mkrtič Zardarjan sa jermenske Akademije nauka, koji je takođe radio na projektu, posebno je napomenuo da arhitektura crkve može pomoći istraživačima da saznaju nešto novo o istoriji Jermenije.
- Crkva je u obliku osmostranog poligona, sa pravougaonim prostorijama koje izlaze iz četiri strane. To je prva osmostrana crkva poznata u Jermeniji, rekao je Zardaryan, dodajući da crkve tog oblika obično postoje u istočnom Mediteranu i mogu takođe datirati iz 4. veka.
Printskrin
Naučnici otkrili najstariju crkvu u Jermeniji
Drevna crkva podseća na rane hrišćanske spomeničke zgrade, navodi univerzitet u Minhenu. Imala je prečnik od oko 30 metara, a prvobitno je imala pod od maltera, uglavnom od peska i cementa, sa zidovima napravljenim od debelih ploča od terakote, materijala od gline koji se tada proizvodio u mestima kao što su Grčka i Italija. Delovi originalnog materijala otkriveni na mestu ruševina sugerišu da je crkva bila bogato ukrašena terakotom, verovatno uvezenom iz Mediterana.
Ostaci drvenih platformi pronađeni zajedno sa glinom pomogli su istraživačima da potvrde drevno poreklo zgrade pomoću radioaktivnog ugljen-dioksida (karbonskog datovanja), saopštio je univerzitet.
Mitropolit raško-prizrenski istakao je značaj vere i otpora u teškim vremenima, naglašavajući da, kao što je Sveti Dimitrije čuvao Solun, tako čuva Mitrovicu, te da je potrebno strpljenje i vera kako bi grad ponovo postao slobodan za hrišćane.
Pomoćnik direktora Kancelarije za KiM, Miloš Terzić, naglasio je da Pećka patrijaršija predstavlja centar srpske duhovnosti već skoro 800 godina, uz obećanje da će se nastaviti borba za očuvanje srpskih vrednosti na tom prostoru.
Manastir na padinama Fruške gore zatekle su u ruinama monahinje, nakon čega su odlučile da svetinju podignu od temelja i načine je funkcionalnom za bogosluženje.
Porta manastira je jedinstvena po tematskom parku koji prikazuje ključne scene iz Biblije, a brojni vernici ovde dolaze i zbog vredne relikvije - pokrova Svete Petke, koji je poklon iz Rumunije.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog mučenika Justina Filosofa i Prepodobnog Justina Ćelijskog po novom i Svetog proroka Jeliseja po starom kalendaru. Katolička Crkva obeležava spomen Svetog Rufina, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Jedan od najvećih crkvenih učitelja objasnio je kako se ova unutrašnja slabost ne zadržava samo na čoveku koji je nosi, već se širi i na njegove odnose.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Ukoliko se optužbe za blokadu potvrde, pitanje prevazilazi unutrašnje sukobe bratstva i postaje problem međunarodne zaštite jednog od najstarijih i najznačajnijih manastira u hrišćanskoj istoriji.
Iza poznatih simbola i opštepoznatih činjenica o manastirskom kompleksu u dolini reke Mileševke otvaraju se manje vidljive epizode koje ga otkrivaju u drugačijem svetlu.
Od Nemanjića i Svetog Save do legendi o skrivenom blagu i izvoru za koji se veruje da ima posebnu snagu, svetinja u dolini reke Studenice i dalje spaja proverenu istoriju i predanja koja ne prestaju da žive.
Između Golupca i Đerdapa, u manastiru iz 14. veka, susreću se tišina, predanje o svetiteljima i ispovesti vernika koji tvrde da su ovde doživeli ono što nisu mogli da objasne nigde drugde.
U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice jubilej je proslavljen kroz liturgiju, zvuke hilandarskih pojaca i sabranje koje je pokazalo duboku vezu ovog prostora sa svetogorskim nasleđem i živim predanjem Crkve.
Arhimandrit Jefrem poručio je da prisustvo Časnog Pojasa nije slučajno, govorio je o „milion poklonika“, zavetu kneza Lazara i duhovnoj vezi koja ostaje i posle odlaska svetinje u Vatoped.
Na Vračaru, pred odlazak Časnog pojasa Presvete Bogorodice, emotivni prizori i molitvena tišina obeležili su ispraćaj koji je, uz suze patrijarha i sabranost vernika, zatvorio 17 dana hodočašća kroz Hram Svetog Save.
U besedi za subotu 2. sedmice po Duhovima, sveti Nikolaj Ohridski i Žički kroz Jevanđelje i poslanicu apostola Jakova otkriva shvatanje u kojem ulje postaje sredstvo blagodati i mesto susreta ljudske nemoći i božanske pomoći.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
