Njene mošti dale su odgovor koji teolozi nisu mogli da pronađu – priča o događaju koji je zauvek promenio pravoslavnu veru i otkrio Božiju silu pred carevima i patrijarsima.
Srpska pravoslavna crkva danas, 24. jula, proslavlja Svetu velikomučenicu Efimiju, jednu od onih svetiteljki čija vera i čuda i danas snaže srca pravoslavnih hrišćana.
Iako je njen glavni praznik 29. septembra, kada je mučenički postradala za Hrista, današnji dan posvećen je jednom od najvećih čudesa povezanih sa njenim svetim moštima. To čudo dogodilo se davne 451. godine, na IV Vaseljenskom saboru u Halkidonu, sazvanom zbog velike jeresi koja je tada potresala Crkvu.
Kako je sveta Efimija otkrila istinu na saboru
Patrijarh aleksandrijski Dioskor i arhimandrit Evtihije širili su lažno učenje da u Gospodu Isusu Hristu postoji samo jedna, božanska priroda, dok je Crkva ispovedala istinu da su u Hristu dve prirode – i božanska i čovečanska, nepomešane i nerazdeljive.
Kada sporovi i reči nisu donosili rešenje, patrijarh Anatolije predložio je nešto što se i danas doživljava kao jedno od najmoćnijih svedočanstava Božije sile u istoriji Crkve. I pravoslavni i jeretici napisali su svoja veroispovedanja i položili ih u kovčeg sa moštima Svete Efimije. Kovčeg su zapečatili carevim pečatom, a vojnici su danonoćno stražarili. Tri dana i tri noći svi su proveli u postu i molitvi, tražeći da Gospod pokaže istinu.
Wikipedia
Ikona Svete velikomučenice Efimije
Čudo koje je promenilo istoriju crkve
Četvrtog dana, kada su otvorili kovčeg, ugledali su prizor koji je sve ostavio bez reči: pravoslavno veroispovedanje bilo je u desnoj ruci Svete Efimije, a jeretičko pod njenim nogama. Tako je ova hrabra mučenica, koja je život dala za Hrista, svedočila i nakon svoje smrti istinu pravoslavne vere.
Mošti koje su činile čuda
Kasnije su njene mošti prenete iz Halkidona u Carigrad, a kada je ikonoborni car Lav Isaurijanin naredio da se bace u more, kovčeg je čudesno doplutao do ostrva Limnos. U vreme carice Irine, mošti su vraćene u Carigrad, u crkvu posvećenu njenom imenu, gde su iz njih s vremena na vreme tekle kapi krvi koje su isceljivale bolesne i nevoljne.
Molitva za kraj
Sveta velikomučenice Efimijo, moli Boga za nas – da i mi, poput tebe, ostanemo čvrsti u veri, smireni u srcu i da svedočimo istinu Hristovu bez straha i kolebanja.
Na Kosovu i Metohiji, u Ukrajini i Moldaviji pokrenuti su koordinisani pokušaji razbijanja crkvenog jedinstva, upozoravaju sveštenici i istoričari. Meta su pravoslavni Sloveni, a cilj je potkopavanje njihove vere, identiteta i svetinja.
Tokom istorijskog sabranja u Rilskom manastiru, mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije primio je visoko odlikovanje Eparhije lovčanske, potvrdivši neraskidivo prijateljstvo Srpske i Bugarske crkve.
Neposredno pred liturgiju u crkvi u Orelu, sa ikone Hrista Spasitelja poteklo je blagouhano miro. Nastojatelj hrama ističe da je ovo znak Božje milosti i poziv na pokajanje, dok se vernici okupljaju u suzama i molitvi pred čudotvornom ikonom koja širi miris mira.
Pravoslavna crkva 19. januara obeležava Krštenje Isusa Hrista, događaj u kome se otkriva Tajna Trojstva, dok osvećena voda, postaje znak Božje blizine, duhovne snage i početka unutrašnje obnove svakog čoveka.
Dok mnogi veruju u priče o ispunjenju želja tokom bogojavljenske noći, pravoslavlje podseća da je ovaj dan posvećen molitvenom sećanju na Hristovo krštenje, Božiju objavu ljudima i učenju o veri i Božijoj volji.
Molitveno sećanje na Hristovo krštenje na Jordanu i glas koji je odjeknuo sa nebesa svake godine iznova sabira vernike u hramovima, dok osvećena voda iz crkve postaje veza između vere i svakodnevnog života u srpskim domovima.
Doček prepisa Bogorodice Trojeručice pretvorio je običnu večernju službu u događaj koji su vernici doživeli kao lični susret, a ne kao crkveni protokol.
Selsko meso, staro jelo iz ruralnih krajeva, vraća se na trpeze kao simbol zajedništva, topline doma i prazničnih okupljanja — a tajna njegovog bogatog ukusa krije se u jednostavnim sastojcima i sporom, strpljivom krčkanju.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
Pišinger je jednostavna, ali raskošna poslastica koja vekovima krasi slavske trpeze — savršena za sve koji vole spoj hrskavih oblandi i čokolade, uz miris doma i prazničnu toplinu.
Iako se praznik ove svetiteljke obeležava 29. septembra, na dan kada je mučenički postradala, danas se molitveno sećamo i proslavljamo čudotvorstvo njenih moštiju projavljeno za vreme održavanja Četvrtog vaseljenskog sabora u Halkidonu 451. godine.
Pobožni vernik u snu je dobio uputstvo za prenos moštiju, a prilikom otvaranja groba prisutni su bili svedoci predivnog miomirisa, netruležnog tela i netaknute odeće čak tri decenije posle upokojenja ovog ugodnika Božjeg.
Izuzetno duhovno nasleđe prvog monaha SPC koji je kročio na tlo SAD potvrđeno je njegovom netruležnošću više od 80 godina nakon upokojenja. Mesto na kojem je podigao prvu srpsku svetinju na američkom kontinentu i dalje je najveće središte Srba u Americi.
Pravoslavna crkva 19. januara obeležava Krštenje Isusa Hrista, događaj u kome se otkriva Tajna Trojstva, dok osvećena voda, postaje znak Božje blizine, duhovne snage i početka unutrašnje obnove svakog čoveka.
Molitveno sećanje na Hristovo krštenje na Jordanu i glas koji je odjeknuo sa nebesa svake godine iznova sabira vernike u hramovima, dok osvećena voda iz crkve postaje veza između vere i svakodnevnog života u srpskim domovima.
Mnogi se pitaju da li moraju oba dana u crkvu, da li je kupanje obavezno i šta se zaista računa pred Bogom - evo šta kaže crkvena praksa, a šta narodno predanje.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poslao snažnu božićnu poruku o miru, srcu koje treba da se promeni i veri koja ne počinje od spoljašnje veličine, već iznutra.
Kao nastojateljica manastira Ljubostinja više od trideset godina, ostavila je duhovno nasleđe tihe požrtvovanosti, koje ostaje večni putokaz za sve koji traže mir i utehu.
Mnogi se pitaju da li moraju oba dana u crkvu, da li je kupanje obavezno i šta se zaista računa pred Bogom - evo šta kaže crkvena praksa, a šta narodno predanje.
