Foto: SPC / Eparhija vašingtonsko-njujorška i istočnoamerička
Povodom stogodišnjice osvećenja crkve, u Lorejnu je služena arhijerejska liturgija koja je okupila Srbe i pravoslavne vernike sa svih strana kontinenta, slaveći vek postojanja hrama, bogatu istoriju i neprekinuti duhovni život koji se čuva kao najveće blago.
U rasejanju, gde se vera čuva kao najveće blago, hramovi postaju svetionici identiteta i duhovnosti, okupljajući narod oko svetlosti tradicije koja traje uprkos vremenu i prostoru. Malo je hramova u dijaspori koji, poput Hrama Svetog velikomučenika Georgija u Lorejnu, mogu svedočiti o vekovnoj postojanosti i duhovnom bogatstvu koje se prenosi kroz generacije. Ovaj sveti prostor, osvećen rukom Svetog vladike Mardarija, prvog srpskog episkopa u Americi, već čitav jedan vek okuplja vernike, čuvajući živi plamen pravoslavlja i srpskog identiteta u Severnoj Americi.
Foto: SPC / Eparhija vašingtonsko-njujorška i istočnoamerička
Hram Svetog velikomučenika Georgija u Lorejnu
Jubilej sto godina postojanja proslavljen je arhijerejskom liturgijom, koja je okupila mnogobrojne vernike sa svih strana kontinenta – od Kanade do Floride. Tog svetlog jutra, pod blagim nebom, verni narod, sveštenici u svečanim odeždama, deca i hor angelskih glasova dočekali su eiskopa vašingtonsko-njujorškog i istočnoameričkog Irineja. Tokom službe, kao izraz zahvalnosti za revnost i predanost u parohijskom životu, nadležni paroh, sinđel Nektarije, unapređen je u čin protosinđela, čime mu je episkop Irinej odao počast i podsticaj za buduće uspehe.
Liturgijsko slavlje pratila je i nadahnuta beseda vladike Irineja, koji je podsetio na značaj očuvanja vere i zajedništva među srpskim narodom u dijaspori. Po završetku molitve i osveštavanja slavskih darova, hor "Njegoš," pod vođstvom dirigenta Adama Vlajnića, uzvisio je liturgijske himne, objedinjujući prisutne u jedno srce i dušu.
Proslava se nastavila u svečanoj sali, gde su, uz slavski banket, dodeljene proklamacije i gramate, a među posebno emotivnim trenucima bilo je predstavljanje monografije štampane povodom stogodišnjice hrama. Ovaj svečani jubilej ostavio je neizbrisiv trag u srcima prisutnih, čuvajući i dalje vekovnu priču Hrama Svetog Georgija kao duhovni svetionik za sve one koji su ga sa ljubavlju stvarali, gradili i sačuvali.
U svetinji posvećenoj Svetom Iliji, na dubini od devet metara, u gradiću Kuper Pidi na jugu Australije protojerej-stavrofor Milorad Jovčić i posle umirovljenja predvodi srpsku zajednicu i poručuje da će to činiti dok je živ.
Izuzetno duhovno nasleđe prvog monaha SPC koji je kročio na tlo SAD potvrđeno je njegovom netruležnošću više od 80 godina nakon upokojenja. Mesto na kojem je podigao prvu srpsku svetinju na američkom kontinentu i dalje je najveće središte Srba u Americi.
Paroh Boris Čolović zahvalio je episkopu Irineju na dolasku u Hram Svetog Vasilija Ostroškog u Grinzborou, a potom istakao značaj Kola srpskih sestara, koje ove godine obeležava dvadeset godina postojanja. Naglasio je njihov doprinos zajednici i napretku parohije.
Episkop Justin je služio liturgiju u novoosnovanoj parohiji, koja je tom prilikom obeležila svoju prvu slavu, uz radost parohijana zbog mogućnosti da na ovaj način očuvaju pravoslavnu tradiciju u rasejanju.
U prisustvu mnoštva vernika, arhijerejskom liturgijom započela je svečanost posvećena tumanskom svetitelju, čije mošti i danas donose utehu, isceljenje i nadu mnogima.
U svečanoj atmosferi, uz prisustvo mitropolita Maksima, sveštenstva i vernika, mitropolit Grigorije je posle arhijerejske liturgije besedio o veri, milosti i važnosti ljubavi prema svakome, bez obzira na poreklo.
Zašto ljudi vole da traže znakove u snovima, datumima i običajima, gde se nalazi granica između simbola i sujeverja i zbog čega Crkva upozorava da svetinje ne mogu biti "magijska zaštita".
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Donatorsko veče parohije Svetih Ćirila i Metodija pretvorilo se u svedočanstvo vere, nade i plana koji bi uskoro mogao da dovede do kupovine prvog pravoslavnog hrama u Konektikatu.
Vernici iz Sidneja, Njukastla i Pits Ridža okupili su se uz svetu Liturgiju i horsko pojanje, pokazujući da pravoslavna vera i tradicija ne poznaju granice.
Zavetna slava u manastiru Svetog apostola Marka okuplja rasejane Srbe u molitvi i sećanju, čuvajući večnu vezu sa domovinom kroz monaške živote i svetiteljske vrednosti.
Na Nedelju mironosica, Srbi, Rusi i Dominikanci zajedno su se okupili na bogosluženju u Punta Kani, u hramu čiju je izgradnju blagoslovio blaženopočivši mitropolit Amfilohije, a koji postaje duhovni oslonac pravoslavnih na egzotičnom tlu.
Uz podršku Eparhije timočke i domaćina iz Grčke, porodice su devet dana uživale na obalama Egejskog mora, obilazile svetinje Olimpijske regije i iz Soluna ponele uspomene koje će dugo pamtiti.
Nakon pomena postradalima na Kosovu polju i vojnicima sa Sočanskog fronta, episkop je govorio o smislu sećanja na junake, ljubavi prema bližnjima i značaju očuvanja svetinja za buduće naraštaje.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Kada je mali Vukan odlučio da pomogne čoveku kome je pomoć bila potrebna, nije ni slutio da će njegovo delo pokrenuti stari zvonik i promeniti srca svih ljudi oko njega.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
