U uzvišenoj atmosferi Kolarčeve zadužbine, uz zvuke Mokranjčeve muzike i blagoslov patrijarha srpskog Porfirija, obeleženo je 110 godina od upokojenja velikog kompozitora i 180 godina od osvećenja Saborne crkve Svetog Arhangela Mihaila.
U ambijentu dostojnom najveličanstvenijih trenutaka srpske duhovnosti i kulture, Prvo beogradsko pevačko društvo priredilo je koncert pod nazivom „Slava na visini Bogu i na zemlji mir”. Ovaj izuzetan događaj održan je u Zadužbini Ilije M. Kolarca, obeležavajući 110 godina od upokojenja Stevana Stojanovića Mokranjca i 180 godina od osvećenja Saborne crkve Svetog Arhangela Mihaila u Beogradu.
Koncertu je prisustvovao Patrijarh srpski Porfirije, koji je svojim blagoslovom ukazao čast čuvenom horu i svim prisutnima. Njegovo prisustvo bilo je svedočanstvo značaja koji ovaj događaj ima za očuvanje duhovnog i kulturnog nasleđa.
Foto: SPC
Koncertom je obeleženo 110 godina od upokojenja Stevana Stojanovića Mokranjca i 180 godina od osvećenja Saborne crkve Svetog Arhangela Mihaila
Pored Patrijarha, događaju su prisustvovali i visoki predstavnici Srpske pravoslavne crkve, uključujući episkopa moravičkog Tihona, arhimandrita Danila, direktora Patrijaršijske upravne kancelarije, i arhimandrita Stefana, igumana manastira Velika Remeta. Njihovo prisustvo dodatno je uveličalo ovaj izuzetan umetnički i duhovni događaj.
Predsednik Prvog beogradskog pevačkog društva, protojerej-stavrofor Petar Lukić, obratio se publici, pročitavši novogodišnju poruku patrijarha srpskog. Njegove reči bile su podsećanje na važnost očuvanja duhovnog i kulturnog nasleđa kao temelja identiteta srpskog naroda. Uz njega, prisutnima se obratio i akademik Svetislav Božić, naglašavajući značaj muzike kao univerzalnog jezika koji povezuje generacije.
Foto: SPC
Koncert je održan u Zadužbini Ilije M. Kolarca
Horovi Prvog beogradskog pevačkog društva, pod vođstvom dirigenata Bojana Stojčevića i Radmile Knežević, izveli su repertoar koji je objedinio duhovnu i narodnu muziku. Zvuci Mokranjčevih kompozicija, koje su odjeknule Kolarčevom zadužbinom, posvedočili su večnost njegovog stvaralaštva i dubinu inspiracije koju je nalazio u pravoslavnoj veri.
Prvo beogradsko pevačko društvo, osnovano pre 172 godine, svedok je istorijskih promena i razvoja srpske kulture. U vremenu velikih iskušenja za Srbiju, ovo Društvo postalo je svetionik nade, okupljajući najveće umove i talente svog doba. Njegov doprinos uključuje osnivanje Narodnog pozorišta u Beogradu i prve muzičke škole u Srbiji, dok su njegove horovođe, poput Kornelija Stankovića, Josifa Marinkovića, Davorina Jenka i Stanislava Biničkog, utkale svoje ime u kulturnu istoriju.
Foto: SPC
Hor Prvog beogradskog pevačkog društva
Najsjajnije doba Društvo je doživelo pod umetničkim vođstvom Stevana Stojanovića Mokranjca, čije kompozicije i danas plene čistotom i uzvišenošću.
Ovaj koncert bio je više od muzičkog događaja; bio je himna životu, veri i kulturi, podsetnik na večnu vezu između duhovnog i umetničkog stvaralaštva. Prisutni su napustili Kolarac obogaćeni melodijama koje neguju dušu i mislima koje inspirišu na povratak korenima i tradiciji.
Prvo beogradsko pevačko društvo, čuvajući i prenoseći ovo nasleđe, nastavlja svoju misiju kao čuvar identiteta i kulturnog blaga srpskog naroda. Njihov rad svedoči da je muzika jezik kojim se govori slava Bogu i mir ljudima na zemlji.
U Istorijskom muzeju Srbije predstavljaju se dela pedeset i dva umetnika, koju će svečano otvoriti patrijarh srpski Porfirije. Izložba će biti dostupna do marta 2025. godine, uz bogat prateći program.
Otvaranje centra u Grockoj predstavlja značajan korak u podršci osobama sa zavisnostima, kroz terapijske i duhovne metode, uz stalnu pomoć Crkve i zajednice.
Na liturgiji kojom je na praznik Obrezanja Hrisovog i dan Svetog Vasilija Vekilog molitveno proslavljen i početak godine po Julijanskom kalendaru, poglavar Srpske pravoslavne crkve čestitao je slavu Prvom beogradskom pevačkom društvu i pozvao vernike na svakodnevno služenje Bogu i rodu.
U besedi za sredu druge sedmice po Vaskrsu, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički pokazuje kako se iza jedne slike iz Jevanđelja krije drugačije razumevanje života, žrtve i ploda koji dolazi neočekivano.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog mučenika Evpsihija po starom kalendaru i Svetog Teodora Sikeota po novom kalendaru. Katolici obeležavaju spomendan Svetog pape Kaja, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dok se rešenja traže u brzom olakšanju i spoljnim sredstvima, pouka jednog od najvećih srpskih duhovnika 20. veka ukazuje na dublji uzrok unutrašnje praznine i put ka njenom prevazilaženju.
U crkvi Sabora srpskih svetitelja oštećene ikone na časnom prestolu na Pobusani ponedeljak, policija obavila uviđaj dok se čeka odgovor ko stoji iza ovog bogohilnog čina.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
U večeri koja je spojila duhovnost, poeziju i muziku, najstarija muzička institucija Srbije proslavila svoj krsni dan i dočekala Novu godinu po julijanskom kalendaru, oduševivši publiku maestralnim nastupima horova i solista.
Delo akademika Svetislava Božića „Metohijska pojanja“ izvedeno je pred vrhom Srpske pravoslavne crkve i elitom srpske muzičke scene – pesma pretočena u ton, svetinje u notu, a bol u molitvu.
U crkvi Sabora srpskih svetitelja oštećene ikone na časnom prestolu na Pobusani ponedeljak, policija obavila uviđaj dok se čeka odgovor ko stoji iza ovog bogohilnog čina.
Oproštaj od poštovanog monaha biće upriličen 21. aprila u Petrovaradinu, gde će biti služene zaupokojena Liturgija i opelo, dok će njegovo telo biti položeno u manastiru Grgeteg, uz prisustvo vernika, sveštenstva i monaštva.
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Hram ispunjen do poslednjeg mesta, deca u prvom planu, osveštana jaja kao dar radosti i liturgija koju je služio protojerej Dejan Vojisavljević učinili su da praznični dan preraste u snažno iskustvo zajedništva i vere.
Od prvog znaka krsta na ulazu do pričešća i izlaska iz hrama, svaki pokret ima svoje značenje – zašto su tišina, pažnja i unutrašnja sabranost ključni i šta vernici najčešće rade pogrešno, a da toga nisu ni svesni.
