Poziv na rušenje saborne crkve u Prištini izazvao je duboku zabrinutost među Srbima i svim onima koji veruju u očuvanje kulturnog nasleđa, dok Eparhija raško-prizrenska oštro osuđuje ovaj ekstremistički čin.
Vest da se glasovi ekstremista zalažu za rušenje i uništenje crkve Hrista Spasitelja u Prištini izazvala je dubok šok i zabrinutost među svim pravoslavnim Srbima, ali i među svima onima koji veruju u značaj očuvanja duhovnog i kulturnog nasleđa. Poziv na uništavanje ovog svetog hrama predstavlja novi, snažan napad na crkvu, ali i na srpski narod i njegov istorijski identitet, koji je neraskidivo povezan sa Kosovom i Metohijom.
Eparhija raško-prizrenska odmah je reagovala na ove provokacije.
- Duboko smo zabrinuti i snažno protestujemo zbog zapaljivih i krajnje neodgovornih izjava profesora Jusufa Budžovija i Envera Redže, koji su javno pozvali na rušenje crkve Hrista Spasitelja u Prištini. Takve izjave predstavljaju direktnu pretnju duhovnoj i kulturnoj baštini, kao i pokušaj negiranja postojanja srpske crkve i naroda na Kosovu“, navodi se u saopštenju Eparhije raško-prizrenske.
Wikipedia/Bdx
Hram Hrista Spasitelja u Prištini
Ove reči nisu samo još jedan u nizu retoričkih napada na srpski narod i njegov identitet, već očigledan pokušaj brisanja istorije i kulture, što može izazvati dodatne tenzije u regionu. Eparhija raško-prizrenska jasno ukazuje:
- Pozivanje na rušenje crkve, koja je srpska svetinja i simbol opstanka našeg naroda na ovom prostoru, predstavlja čin mržnje koji mora biti osudjen od strane svih odgovornih institucija i međunarodne zajednice.
Crkva Hrista Spasitelja, iako nezavršena zbog izbijanja rata, jeste osvećeni hram koji pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi, a rušenje ove svetinje bi značilo napad na samu duhovnu srž naroda. U saopštenju se dalje navodi: „Ne možemo dozvoliti da se svetinja ruši zbog političkih i ekstremističkih interesa. Ova crkva nije samo kulturni, već i duhovni simbol postojanja našeg naroda na Kosovu i Metohiji.
Kroz vekove, ove svetinje postale su simbol postojanja, otpornosti i vere, i ne pripadaju samo Srpskoj pravoslavnoj crkvi, već čitavoj civilizaciji. Kao što je Eparhija jasno naglasila:
- Manastir Pećka patrijaršija, manastir Visoki Dečani, manastir Gračanica i crkva Bogorodice Ljeviške u Prizrenu – uvršteni su na Listu svetske baštine UNESKO-a - ističe se u saopštenju i dodaje da je čuvanje ovih spomenika zadatak svih nas, jer oni nisu samo srpske svetinje, već deo kulturnog nasleđa celog čovečanstva.
Eparhija dalje podseća da se ne može preći preko pokušaja izjednačavanja žrtava i zlostavljača, naročito kada se u vezi s Martovskim pogromom iz 2004. godine pojavljuju tvrdnje koje falsifikuju istoriju. Eparhija raško-prizrenska oštro osuđuje tvrdnju gospodina Budžovija da je Martovski pogrom bio organizovan od strane srpske vlade, jer je ovaj pogrom, kao što je međunarodna zajednica prepoznala, bio delo albanskih ekstremista. To je bio strašan ispad nasilja koji je doveo do spaljivanja i oštećenja 30 crkava i manastira, te proterivanja i ubijanja Srba.
Ove izjave o rušenju svetinja i revizionizam istorije samo su potvrda da na Kosovu i Metohiji i dalje vladaju ekstremistički stavovi, koji ne poštuju ni zakon ni ljudska prava. Eparhija raško-prizrenska u saopštenju podseća:
- Kosovsko zakonodavstvo jasno je prepoznalo Srpsku pravoslavnu crkvu i njena imovinska i kulturna prava, a to uključuje i zaštitu svetinja. Pokušaji da se izbriše srpski identitet sa ovog prostora ne samo da su protivzakoniti, već su duboko nepoštovanje istorije.
Wikipedia/Sonia Budini
Hram Hrista Spasitelja u Prištini
Kosovo i Metohija su srpske zemlje, i to je istina koju nijedna izjava, nijedno nasilje i nijedno rušenje svetinje ne može promeniti. Pravoslavna vera, svetinje i narod – sve to je u temelju Kosmeta. Kao što Eparhija poziva, potrebno je da sve odgovorne institucije, međunarodna zajednica i ljudi dobre volje odbace govor mržnje i istorijski revizionizam i da se nasleđe Kosova i Metohije sačuva u istini, pravdi i miru.
Napad na svetinje na Kosmetu nije samo napad na crkvu, već i na dušu naroda, na sam njegov identitet. U trenutku kada se poziva na rušenjehrama Hrista Spasitelja, svi pravoslavni Srbi, svi vernici, svi koji imaju Kosovski zavet u srcu, moraju da osete ozbiljnost i dubinu ovog napada. Molitve i vera nas podstiču da izdržimo svaki pokušaj da nas izbrišu iz istorije, jer naša istorija, kao i naše svetinje, nikada neće biti uništene.
U razgovoru povodom najradosnijeg hrišćanskog praznika, arhiepiskop i mitropolit raško-prizrenski govori o očuvanju vere, tradicionalnih vrednosti i porodice, duhovnim izazovima savremenog društva i neprolaznoj nadi u Božiju pravdu, koja nas poziva na ljubav, praštanje i istrajnost.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve otvoreno je govorio o teškom položaju Srba na Kosovu i Metohiji, uskraćenoj slobodi kretanja i svetinjama koje su pod stalnim pritiskom – evropski parlamentarci obećali su da će preneti njegovu poruku u Brisel.
Jedan od najstarijih srpskih manastirskih kompleksa, uklesan u stenu pre osam vekova, postaje žrtva nemara i nelegalnih radova. Hoće li biti kasno kada se svi konačno osvrnemo?
U zaštićenoj zoni nadomak Prizrena izvedeni su nelegalni građevinski radovi koji prete opstanku isposnice. Stručnjaci su na terenu procenili razmere štete, dok monasi Visokih Dečana s tugom posmatraju kako vekovno duhovno utočište trpi posledice nesavesnih zahvata.
U besedi za subotu 6. sedmice po Vaskrsu, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički pokazuje kako svet često odbacuje one koji upozoravaju, opominju i pozivaju na duhovnu promenu, ali i zašto upravo takvi ostavljaju najdublji trag kroz vreme.
Uoči praznika Svetih Ćirila i Metodija, u hramu na Vračaru bogosluženje pred jednom od najvećih čudotvornih svetinja, koja se retko iznosi sa Svete gore.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog apostola Simona Zilota po starom i Svetog Mihaila Ispovednika po novom kalendaru. Katolici obeležavaju spomendan Svetog Deziderija, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
U svojoj knjizi "Lestvica" svetitelj je opisao kako se u molitvi javljaju zevanje, smeh i rasejanost, ukazujući da iza tih prekida pažnje stoji dublja borba za sabranost pred Bogom.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na slavi u manastiru Svete Nedelje, mitropolit raško-prizrenski poslao snažnu poruku o veri koja isceljuje, svetinji koja ne sme biti zaboravljena i ljubavi Hristovoj koja okuplja Srbe vekovima.
Porodice koje su se posle rata vratile na svoja ognjišta ostale su bez domova i uspomena – monahinje i meštani rizikovali živote da spasu selo od potpunog uništenja.
Eparhija raško-prizrenska podnela novu krivičnu prijavu protiv Nikole Džufke, Albanca koji godinama nasilno upada u pravoslavne hramove i pokušava da ih prisvoji za svoju organizaciju, dok SPC upozorava da kosovske institucije godinama ćute na njegove napade.
U selu gde još odjekuju molitve predaka, pravoslavni vernici okupili su se oko igumana Save da pokažu kako crkva nije samo građevina, već zavet – i da će, ako zatreba, služiti i u šumi, kao u prvim hrišćanskim vremenima.
Uoči praznika Svetih Ćirila i Metodija, u hramu na Vračaru bogosluženje pred jednom od najvećih čudotvornih svetinja, koja se retko iznosi sa Svete gore.
U Bogosloviju je došao jedan od najpoštovanijih svetogorskih duhovnika, donoseći blagoslov iz manastira Vatopeda i snažne poruke o veri, molitvi i putu Svetog Save.
U sabornom hramu manastira Mileševa hramovna slava okupila je veliki broj vernika, dece i gostiju iz javnog života, dok su svečana liturgija i beseda o životu jačem od smrti pretvorile Spasovdan u snažno duhovno sabranje koje je ostavilo dubok utisak na prisutne.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Čudotvorni pojas svečano je dočekan u porti Vaznesenjske crkve u Beogradu, uz najviše crkvene počasti i more vernika koje je ispunilo centar prestonice.
Rukopisi, ikone i predmeti iz Hilandara, ali i potpuno nova postavka u srcu prestonice, donose drugačiji pogled na jednu od najvažnijih ličnosti srpske istorije - Svetog Savu.
Dok je jutarnji požar zahvatio crkvu u Botošu, iz nje su na vreme iznete ikone i crkveni predmeti od posebnog značaja za pravoslavnu zajednicu, čime je sprečeno njihovo uništenje.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
