U Beogradu je otvorena postavka „Služitelj mira i ljubavi“ povodom 80 godina od upokojenja Svetog Dositeja Vasića, duhovnog gorostasa koji je verom i hrabrošću ostao uz narod i Crkvu u najmračnijim vremenima.
Pod svodovima Muzeja Srpskepravoslavnecrkve otvorena je izložba Služitelj mira i ljubavi, povodom osamdesetogodišnjice upokojenja Svetog ispovednika Dositeja Vasića, episkopa niškog i zagrebačkog. U svetlosti kandila i pojanja bogoslovskog hora, sabralo se mnoštvo vernog naroda, arhijereja i poštovalaca ovog velikog jerarha da se poklone sećanju na čoveka čije je ime zlatnim slovima urezano u istoriju naše Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Arhijereji Srpske pravoslavne crkve
- Hvala Svetom Dositeju Niškom i Zagrebačkom na svemu što je učinio i čini za našu Crkvu. Uznoseći molitve njemu, molimo ga da se on za nas moli Gospodu. I tim molitvenim raspoloženjem otvaram ovu izložbu - poručio je patrijarh, podsećajući prisutne da ovakvi događaji nisu samo kulturna svečanja, već duhovna sabranja.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Patrijarh srpski Porfirije i vladika niški Arsenije
Izložba je delo troje autora – prezvitera Dalibora Midića, đakona Budimira Kokotovića i gospođe Zvezdane Ostojić – koji su sa ljubavlju i posvećenošću prikupili dragocene ostatke svetiteljskog života, rasute po arhivima, muzejima i privatnim zbirkama, od Beograda i Niša, preko Zagreba i Novog Sada, do Praga i Bratislave.
- U mnogim burnim godinama koje su obeležile kraj XIX i početak XX veka, njegova svetlost je svetlila, svedočeći Gospodnje reči da se grad ne može sakriti kada na gori stoji… Njegova ljubav prema narodu, spremnost na žrtvu, njegovo misionarsko zračenje – sve to čini da Sveti Dositej ne bude samo ličnost prošlosti, već prisutan i živ u savesti Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vladika bački Irinej i vladika šumadijski Jovan
I zaista, lik Svetog Dositeja, koga je Sveti vladika Nikolaj Velimirović nazvao „duhovnim gorostasom našeg naroda“, stoji rame uz rame sa najsvetlijim likovima naše Crkve. Njegov pastirski rad, naročito kao prvog mitropolita zagrebačkog od 1933. do 1941. godine, ostavio je neizbrisiv trag u novijoj istoriji srpskog naroda, a njegovo mučeničko stradanje za vreme Drugog svetskog rata zapečatilo je njegovo svedočenje Hristu – krvlju.
U ime Eparhije zagrebačko-ljubljanske, okupljenima se obratio administrator te eparhije, episkop buenosajreski i južno-centralnoamerički Kirilo, koji je sa osobitom pažnjom govorio o arhipastirskoj hrabrosti i tihoj snazi svetitelja koji je u vihoru bezbožnih vremena ostao stub Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vladika niški Arsenije
Molitveno-poetski ugođaj večeri upotpunili su horovi Bogoslovije Svetog Save i Muzičke škole „Mokranjac“, koji su pod rukovodstvom prof. Branka Tadića i prof. Jovana Rakočevića izveli duhovne kompozicije koje su pratile prisutne kroz svetlosnu nit vaskršnjeg predanja.
U nastavku večeri, autori izložbe su poveli Patrijarha Porfirija i arhijereje kroz prostor izložbe, gde su izloženi predmeti, fotografije, dokumenta, rukopisi i video-zapisi koji svedoče o životu svetitelja. Iako je većina ličnih stvari Svetog Dositeja uništena ili izgubljena u burnim ratnim decenijama, ono što je sačuvano čuva se danas kao dragoceni biser – ne samo muzejske, već i duhovne vrednosti.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Jedan od eksponata izložbe posvećene Svetom Dositeju Niškom i Zagrebačkom
Značaj izložbe ne leži samo u njenoj dokumentarnoj vrednosti, već u tihoj sili svedočenja: o životu koji nije bio lak, ali je bio svet. O čoveku koji je živeo Jevanđelje ne samo rečima, nego celim bićem. O svetitelju čije su molitve i danas žive i delotvorne među nama.
U godini kada Srpska pravoslavna crkva proslavlja 850 godina od rođenja Svetog Save, ova izložba se nameće kao tiha svetiljka u vremenu zbunjenosti i tame – kao poziv na sećanje, ali još više na ugledanje.
Izložba Služitelj mira i ljubavi biće otvorena za posetioce u Muzeju Srpske Pravoslavne Crkve do 20. juna 2025. godine. Ona ostaje kao svedočanstvo o svetosti koja se ne da sakriti, o ljubavi koja ne prestaje i o veri koja se ne umanjuje pred tamom sveta, jer je ukorenjena u Vaskrslom Hristu.
Svečano praznično bdenije i duhovno nadahnuta akademija, služeni uoči spomena na Spaljivanje moštiju Svetog Save, sabrali su episkope, bogoslove, vojne učenike, profesore i verni narod pod svodove najvećeg pravoslavnog hrama, potvrđujući neprolaznu snagu svetosavskog zaveta.
Tokom molitvene večeri, prazničnog bdenja i Svetosavske akademije, patrijarh srpski Porfirije govorio je o uzvišenoj ulozi sveštenstva, bogoslovskom obrazovanju i svetoj službi kao najdubljoj misiji Crkve – ne samo pozivu, već životu u Hristu.
Uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva molitveno seća spaljivanja moštiju Svetog Save, profesori i učenici najstarije beogradske bogoslovije priredili su dirljivo veče ispunjeno filmom, molitvom i retkim fotografijama koje svedoče o neugasivoj veri kroz vekove.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svete mučenice Veru, Nadu i Ljubav i majku im Sofiju po starom kalendaru, dok po novom slave Svetog Grigorija Jermenskog. Katolička crkva obeležava Svetog Jeronima. Jevreji obeležavaju peti dan Sukota, dok muslimani nemaju veliki praznik.
U Rimu za vreme cara Adrijana četiri hrišćanke odbile su da prinesu žrtvu idolskoj boginji Artemidi, a majka je svoje kćeri do poslednjeg trenutka učvršćivala u veri i učila ih da ne pokleknu pred strahom.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Sednica kojom je predsedavao patrijarh Porfirije bila je povod za parastos ktitorima, ali i snažno podsećanje na neugaslu želju srpskog naroda da na mestu stradanja nikne duhovni svetionik celog naroda.
Jedan od predstavnika Studentskog parlamenta 1996/97, Dušan Mišković podseća na ključnu ulogu Srpske pravoslavne crkve u protestima devedesetih i upoređuje tadašnje odnose studenata i Crkve sa današnjom situacijom.
Uz arhijereje, sveštenstvo, monaštvo i brojne ugledne ličnosti iz javnog života i vernike, poglavar Srpske pravoslavne crkve obeležio je je svoju slavu u Sabornoj crkvi, ističući važnost ljubavi, mira i unutrašnjeg preobražaja, a potom u Patrijaršijskom dvoru.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Proslava je počela večernjim bogosluženjem i promocijom spomen-knjige, nastavljena svečanom liturgijom i obraćanjima arhijereja, a završena koncertom ansambla Fenički biseri pred punom dvoranom Kulturnog centra u Baru.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Rumunski duhovnik objašnjava da post, molitva, milostinja i uzdržanje sami po sebi nisu dovoljni, jer je za Boga važno i sa kakvom namerom čovek čini ono što izgleda kao dobro.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
