U Beogradu je otvorena postavka „Služitelj mira i ljubavi“ povodom 80 godina od upokojenja Svetog Dositeja Vasića, duhovnog gorostasa koji je verom i hrabrošću ostao uz narod i Crkvu u najmračnijim vremenima.
Pod svodovima Muzeja Srpskepravoslavnecrkve otvorena je izložba Služitelj mira i ljubavi, povodom osamdesetogodišnjice upokojenja Svetog ispovednika Dositeja Vasića, episkopa niškog i zagrebačkog. U svetlosti kandila i pojanja bogoslovskog hora, sabralo se mnoštvo vernog naroda, arhijereja i poštovalaca ovog velikog jerarha da se poklone sećanju na čoveka čije je ime zlatnim slovima urezano u istoriju naše Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Arhijereji Srpske pravoslavne crkve
- Hvala Svetom Dositeju Niškom i Zagrebačkom na svemu što je učinio i čini za našu Crkvu. Uznoseći molitve njemu, molimo ga da se on za nas moli Gospodu. I tim molitvenim raspoloženjem otvaram ovu izložbu - poručio je patrijarh, podsećajući prisutne da ovakvi događaji nisu samo kulturna svečanja, već duhovna sabranja.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Patrijarh srpski Porfirije i vladika niški Arsenije
Izložba je delo troje autora – prezvitera Dalibora Midića, đakona Budimira Kokotovića i gospođe Zvezdane Ostojić – koji su sa ljubavlju i posvećenošću prikupili dragocene ostatke svetiteljskog života, rasute po arhivima, muzejima i privatnim zbirkama, od Beograda i Niša, preko Zagreba i Novog Sada, do Praga i Bratislave.
- U mnogim burnim godinama koje su obeležile kraj XIX i početak XX veka, njegova svetlost je svetlila, svedočeći Gospodnje reči da se grad ne može sakriti kada na gori stoji… Njegova ljubav prema narodu, spremnost na žrtvu, njegovo misionarsko zračenje – sve to čini da Sveti Dositej ne bude samo ličnost prošlosti, već prisutan i živ u savesti Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vladika bački Irinej i vladika šumadijski Jovan
I zaista, lik Svetog Dositeja, koga je Sveti vladika Nikolaj Velimirović nazvao „duhovnim gorostasom našeg naroda“, stoji rame uz rame sa najsvetlijim likovima naše Crkve. Njegov pastirski rad, naročito kao prvog mitropolita zagrebačkog od 1933. do 1941. godine, ostavio je neizbrisiv trag u novijoj istoriji srpskog naroda, a njegovo mučeničko stradanje za vreme Drugog svetskog rata zapečatilo je njegovo svedočenje Hristu – krvlju.
U ime Eparhije zagrebačko-ljubljanske, okupljenima se obratio administrator te eparhije, episkop buenosajreski i južno-centralnoamerički Kirilo, koji je sa osobitom pažnjom govorio o arhipastirskoj hrabrosti i tihoj snazi svetitelja koji je u vihoru bezbožnih vremena ostao stub Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vladika niški Arsenije
Molitveno-poetski ugođaj večeri upotpunili su horovi Bogoslovije Svetog Save i Muzičke škole „Mokranjac“, koji su pod rukovodstvom prof. Branka Tadića i prof. Jovana Rakočevića izveli duhovne kompozicije koje su pratile prisutne kroz svetlosnu nit vaskršnjeg predanja.
U nastavku večeri, autori izložbe su poveli Patrijarha Porfirija i arhijereje kroz prostor izložbe, gde su izloženi predmeti, fotografije, dokumenta, rukopisi i video-zapisi koji svedoče o životu svetitelja. Iako je većina ličnih stvari Svetog Dositeja uništena ili izgubljena u burnim ratnim decenijama, ono što je sačuvano čuva se danas kao dragoceni biser – ne samo muzejske, već i duhovne vrednosti.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Jedan od eksponata izložbe posvećene Svetom Dositeju Niškom i Zagrebačkom
Značaj izložbe ne leži samo u njenoj dokumentarnoj vrednosti, već u tihoj sili svedočenja: o životu koji nije bio lak, ali je bio svet. O čoveku koji je živeo Jevanđelje ne samo rečima, nego celim bićem. O svetitelju čije su molitve i danas žive i delotvorne među nama.
U godini kada Srpska pravoslavna crkva proslavlja 850 godina od rođenja Svetog Save, ova izložba se nameće kao tiha svetiljka u vremenu zbunjenosti i tame – kao poziv na sećanje, ali još više na ugledanje.
Izložba Služitelj mira i ljubavi biće otvorena za posetioce u Muzeju Srpske Pravoslavne Crkve do 20. juna 2025. godine. Ona ostaje kao svedočanstvo o svetosti koja se ne da sakriti, o ljubavi koja ne prestaje i o veri koja se ne umanjuje pred tamom sveta, jer je ukorenjena u Vaskrslom Hristu.
Svečano praznično bdenije i duhovno nadahnuta akademija, služeni uoči spomena na Spaljivanje moštiju Svetog Save, sabrali su episkope, bogoslove, vojne učenike, profesore i verni narod pod svodove najvećeg pravoslavnog hrama, potvrđujući neprolaznu snagu svetosavskog zaveta.
Tokom molitvene večeri, prazničnog bdenja i Svetosavske akademije, patrijarh srpski Porfirije govorio je o uzvišenoj ulozi sveštenstva, bogoslovskom obrazovanju i svetoj službi kao najdubljoj misiji Crkve – ne samo pozivu, već životu u Hristu.
Uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva molitveno seća spaljivanja moštiju Svetog Save, profesori i učenici najstarije beogradske bogoslovije priredili su dirljivo veče ispunjeno filmom, molitvom i retkim fotografijama koje svedoče o neugasivoj veri kroz vekove.
Vekovima ljudi odlaze na posebna mesta tražeći utehu, zdravlje i pomoć, ali Crkva jasno govori šta osvećena voda zaista jeste, zašto joj vernici prilaze sa poštovanjem i gde se nalazi granica između vere i praznoverja.
Svetogorski podvižnici i tokom najtoplijih dana biraju jednostavnu hranu iz prirode, a njihov vekovni način ishrane zasniva se na meri, postu i zahvalnosti za Božje darove.
Iako je bio iz porodice bliske Gospodu Isusu Hristu, nije isticao svoje poreklo, već je život posvetio propovedanju Jevanđelja i vernosti Hristu, zbog čega je postao jedan od Njegovih najpoštovanijih učenika.
Protojerej Dejan Krstić razgovarao je sa štićenicima i vaspitačima o Kosovskoj etici, savesti i pokajanju, podsećajući da čovek nije određen samo svojim padovima, već i odlukama koje donosi posle njih.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
U Nacionalnom muzeju istorije Rumunije otvorena je potresna izložba o najugroženijim svetinjama Evrope – manastirima na Kosovu i Metohiji koji, uprkos nasilju i pokušajima brisanja, ostaju stubovi pravoslavne vere i identiteta jednog naroda.
U Istorijskom muzeju Srbije predstavljaju se dela pedeset i dva umetnika, koju će svečano otvoriti patrijarh srpski Porfirije. Izložba će biti dostupna do marta 2025. godine, uz bogat prateći program.
Protojerej Dejan Krstić razgovarao je sa štićenicima i vaspitačima o Kosovskoj etici, savesti i pokajanju, podsećajući da čovek nije određen samo svojim padovima, već i odlukama koje donosi posle njih.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, protojerej-stavrofor dr Velibor Džomić, pozivajući se na dokumenta iz 2012. godine, tvrdi da Temeljni ugovor nije odstupio od stava blaženopočivšeg mitropolita crnogorsko-primorskog.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poručio je da snaga naroda počiva na očuvanju vere i identiteta, podsećajući da Vidovdan i Sveti knez Lazar svedoče o izboru večnih vrednosti koje su kroz vekove čuvale dostojanstvo i slobodu.
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
I zaista, svaki Srbin danas domaćin, i svaka majka Srpkinja danas na Kosovu je na putu svetoga kneza Lazara i majke Jugovića, istakao je mitropolit Joanikije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Veliki duhovnik sa Svete Gore podseća da slabost nije kraj borbe, već prilika za pokajanje i povratak Bogu, jer posle pada najopasnije je izgubiti nadu.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
