Printscreen/Youtube/Setamo SrbijomNadgrobna ploča ubijenog kraljevskog para
Beogradska svetinja je mesto gde počivaju posmrtni ostaci kralja Aleksandra i kraljice Drage, čijim ubistvom je ugašena dinastija. U njenoj kripti se osim tela ubijenog para nalaze i posmrtni ostaci drugih članova dinastije Obrenović i sveštenstva, koje je službovalo u crkvi.
Crkva Svetog Marka na Tašmajdanu predstavlja jedan od simbola Beograda i pravi duhovni biser gradske opštine Palilula.
Međutim, malo je poznato da se u kripti Crkve Svetog Marka nalaze posmrtni ostaci poslednjih Obrenovića - kralja Aleksandra i kraljice Drage Mašin, čijim ubistvom je prekinuta loza dinastije, koja je vladala Srbijom od sredine 19. veka.
Kripta se nalazi ispod glavnog poda crkve i do nje se dolazi južnim stepeništem. U ovoj kripti nalaze se grobovi kralja Aleksandra Obrenovića i njegove supruge Drage Mašin, kao i ostalih članova iz dinastije Obrenovića - Ane, Milana i Sergeja.
SPC
Nadgrobna ploča ubijenog kraljevskog para
Pored groba kralja Aleksandra Obrenovića sa članovima njegove porordice, nalazi se i obeleženo mesto prvog ktitora hrama - Lazara Panče, trgovca iz 19. veka, koji je bio lični prijatelj kneza Miloša Obrenovića i koji je važan po tome što je svoje imanje zaveštao testamentom, kao mesto na kome će moći da se podigne crkva Svetog Marka. Prvobitna crkva, koja je podignuta 30-ih godina 19. veka je nastala na mestu gde je bilo njegovo imanje.
U kripti se nalazi i grobovi crkvenih velikodostojnika, episkopa koji su stolovali.
U ovoj kripti održano je više od 400 predavanja uglednih akademika, profesora, umetnika ali i mnogi koncerti i izložbe. Jedan od čestih govornika je bio i Vladeta Jerotić.
Kralj i kraljica ubijeni u masakru
Pre 121. godinu, 1903. godine, 29. maja po starom, julijanskom kalendaru, odnosno 11. juna, u Srbiji se dogodio „Majski prevrat”, kraj dinastije Obrenović, i kako se ispostavilo, kraj jedne epohe u Srbiji.
Printscreen/Youtube/Televizija Hram
Majski prevrat
Oficiri zaverenici ubili su tada u rano jutro u Beogradu, u tadašnjem dvoru, poznatom kao Stari konak, kralja Aleksandra Obrenovića i kraljicu Dragu.
Konak se nalazio u centru grada
Posle dinastičkog prevrata u Srbiji, zdanje je porušeno u avgustu 1904. godine. S obzirom na to da je Stari konak porušen, a najveći deo predmeta posle toga otuđen aukcijskim prodajama, fotografije s kraja 19. i početka 20. veka, čiji su autori Milan Jovanović i Ljubiša Đonić, predstavljaju jedini vizuelni trag o izgledu i sadržaju ovog zdanja i ujedno najtačnije svedočanstvo njegove istorijske prisutnosti.
Ovaj događaj bio je rezultat opsežne zavere grupe oficira i značajnih političara, odlučnih da uklone kraljevski par, uvereni da narušava ugled i budućnost Srbije.
Kralj Aleksandar je došao na presto 1889. godine, nakon abdikacije svog oca, kralja Milana, ali je zbog svoje maloletnosti zemljom upravljalo namesništvo. Preuzeo je vlast državnim udarom 1893. godine. Njegova brak s Dragom, dvorskom damom njegove majke kraljice Natalije 1900. godine, izazvao je sukob s ocem i doveo do opšteg nezadovoljstva.
Broj žrtava bio je znatno veći, a među stradalima su bili ministri, vojna lica, kraljičina braća i mnogi drugi.
U kripti Crkve Svetog Marka i Sabornoj crkvi u Beogradu molitveni činovi okupili su potomke dinastije Obrenović, predstavnike države i vojske, evocirajući sećanje na prevrat i atentat koji su promenili istoriju Srbije.
Srpska despotica i celjska grofica Katarina Branković 1454. godine poručila je izradu Varaždinskog apostola, pravoslavne bogoslužbene knjige ispisane crkvenoslovenskim jezikom, koja se danas čuva u Muzeju Srpske pravoslavne crkve.
Praznovanje dana kada je svetlost Hristova zasijala nad Tavorom postalo je deo zapadne tradicije zahvaljujući pobedi hrišćanske vojske nad Osmanlijama kod Beograda 1456. godine. Ovaj događaj ostao je upamćen kao simbol duhovne preobrazbe i Božanske intervencije koja je sačuvala Evropu od otomanskog jarma.
Povodom praznika Svete Petke, u Beogradu se i ove godine sabrao veliki broj vernog naroda, koji u dugačkoj kolini čeka da priđe i pokloni se delovima moštiju svetiteljke koje se čuvaju u svetinji ispod crkve Ružice.
U jednoj od svojih pouka veliki duhovnik 20. veka objasnio je kako anđeli čuvari vode dušu ka spasenju i kako njihova ljubav ostaje skrivena, ali moćna.
Francuski predsednik još uvek nije dobio audijenciju kod pape Lava XIV, a prema izveštajima, razlog nije administrativni propust, već svesna odluka Svetog Oca.
Predsednik Saveza Srba iz regiona upozorava da nije reč o administrativnoj grešci, već o sistemskom mehanizmu kojim se, preko zakona i katastra, nastavlja progon preostalih pravoslavaca.
Selsko meso, staro jelo iz ruralnih krajeva, vraća se na trpeze kao simbol zajedništva, topline doma i prazničnih okupljanja — a tajna njegovog bogatog ukusa krije se u jednostavnim sastojcima i sporom, strpljivom krčkanju.
Pišinger je jednostavna, ali raskošna poslastica koja vekovima krasi slavske trpeze — savršena za sve koji vole spoj hrskavih oblandi i čokolade, uz miris doma i prazničnu toplinu.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
Selo Divejevo u Nižegorodskoj oblasti i manastir prepodobnog Serafima Sarovskog čuva priče o Svetoj kanavki, duhovnoj stazi za koju vernici veruju da je zaštićena od zla.
U Ovčarsko-kablarskoj klisuri, kraj Zapadne Morave, postoji svetinja u kojoj se istorija, predanje i sudbine vladarskih porodica prepliću oko jednog svetog drveta i jedne neugasle svetlosti koja svedoči o veri jačoj od vremena.
Na uzvišenju kod Novog Pazara nalazi se drevni hram čiji slojeviti zidovi, jedinstvena osnova i živopis pamte odricanje vladara, rađanje monaštva i kontinuitet vere duži od jednog milenijuma.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poslao snažnu božićnu poruku o miru, srcu koje treba da se promeni i veri koja ne počinje od spoljašnje veličine, već iznutra.
Zašto tuga nije samo prolazno raspoloženje, kako prerasta u depresiju i duhovnu krizu i na koji način, po svedočanstvu Svetih otaca, čovek može ponovo da se uspravi.
