Nakon višednevnog zasedanja arhijereja i brojnih spekulacija koje su se pojavile u javnosti, SPC je objavila zvanične zaključke Sabora – od kanonizacije novih svetih, preko reformi u obrazovanju, do uvođenja Ordena Svetog kneza Lazara.
Višednevno redovno godišnje zasedanje Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, koje je okupilo episkope iz zemlje i dijaspore, zvanično je završeno. Iako su se prethodnih dana u javnosti pojavljivale nezvanične informacije o temama i odlukama Sabora, sada se oglasila i sama Srpska pravoslavna crkva – objavivši zvanično saopštenje koje donosi potvrdu, ali i razjašnjenje najvažnijih zaključaka ovog najvišeg crkvenog tela.
Redovno zasedanje Sabora održano je od 13. do 17. maja 2025. godine u Spomen-hramu Svetog Save na Vračaru, u duhu sabornosti, molitve i odgovornosti za budućnost Crkve. Zasedanje je započeto svečanom arhijerejskom liturgijom i prizivom Svetog Duha, koje je služio patrijarh srpski Porfirije, uz sasluženje arhijereja iz otadžbine i rasejanja.
Na otvaranju radnog dela Sabora, patrijarh Porfirije obratio se episkopima pastirskim slovom, u kojem je istakao značaj sabornog odlučivanja i ulogu Sabora kao tela koje, vođeno Duhom Svetim, usmerava Crkvu kroz izazove vremena.
Ovogodišnje zasedanje proteklo je u znaku velikih jubileja – 1.700 godina od Prvog vaseljenskog sabora u Nikeji i 850 godina od rođenja Svetog Save. Tim povodom tokom godine biće organizovani brojni događaji: liturgijska sabranja, naučni skupovi, akademije, konferencije, okrugli stolovi i izložbe širom eparhija SPC i u Beogradu.
Jedna od najradosnijih odluka Sabora bila je uvođenje novih imena svetih u Diptihe SPC. Na osnovu izveštaja o životu i podvigu vernika koji su se istakli ispovedništvom i mučeništvom, Sabor je odlučio da kanonizuje nekoliko jerarha, sveštenika, monaha i vernika, čime je bogoslužbeni poredak Crkve obogaćen novim molitvenim zastupnicima.
SPC
Patrijarh porfirije sa arhijerejima Srpske pravoslavne crkve
Sabor je posebnu pažnju posvetio izazovima sa kojima se Crkva suočava u Srbiji, Republici Srpskoj, regionu i rasejanju. Poseban akcenat stavljen je na stanje na Kosovu i Metohiji, što je dodatno osnaženo uvođenjem novog crkvenog odlikovanja – Ordena Svetog kneza Lazara – koji će biti dodeljivan za izuzetne zasluge članovima Crkve.
U radu Sabora analizirani su izveštaji arhijereja iz dijaspore, uz konstataciju da je potrebno dalje usklađivanje crkveno-pravnog statusa eparhija sa pravnim sistemima država u kojima SPC deluje. Takođe, razmatrana je i situacija u SAD i Velikoj Britaniji, gde su određeni procesi uspešno privedeni kraju.
Sabor se osvrnuo i na rad ključnih tela Crkve – Sinoda, Patrijaršijskog upravnog odbora, Patrijaršijske biblioteke, Muzeja i Arhiva SPC, kao i humanitarnih organizacija poput fondacije „Čovekoljublje“. Zaključeno je da je neophodno dalje unapređenje rada ovih institucija.
Jedna od važnih odluka odnosila se na reformu crkvenog obrazovanja. Na predlog nadležne komisije, Sabor je odlučio da se u sve bogoslovije uvede četvorogodišnje srednjoškolsko obrazovanje, počev od školske 2025/26. godine, čime se dodatno osavremenjuje i jača temelj crkvene prosvete.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Arhijereji Srpske pravoslavne crkve, učesnici Sabora
Na dnevnom redu našle su se i promene u Ustavu SPC, konkretno u vezi sa nazivima eparhija i titulaturom episkopa, čime se želi postići veća usklađenost sa istorijskim i savremenim okolnostima.
Sabor se nije oglušio ni o globalna dešavanja, izražavajući zabrinutost zbog patnji pravoslavnih hrišćana u ratnim zonama Ukrajine, Sirije, Palestine i na Kosovu i Metohiji. Upućen je apel međunarodnoj zajednici da učini sve što je u njenoj moći kako bi se zaustavilo stradanje nevinih.
Tokom zasedanja održana je i sednica Centralnog tela za dovršenje Spomen-hrama Svetog Save, na kojoj su razmotreni dosadašnji radovi, kao i planovi za završne faze izgradnje, uz izraženu zahvalnost narodu i državi na pomoći i podršci.
Na kraju zasedanja izvršene su i promene u sastavu Svetog Sinoda. Mandat je prestao mitropolitu braničevskom Ignjatiju i episkopu gornjokarlovačkom Gerasimu, koji sada preuzimaju ulogu zamenika. Članovi koji ostaju u Sinodu su mitropolit zvorničko-tuzlanski Fotije i mitropolit raško-prizrenski Teodosije, dok su novi članovi postali mitropolit bački Irinej i episkop budimljansko-nikšićki Metodije.
Sveti arhijerejski sabor još jednom je potvrdio svoju posvećenost očuvanju jedinstva Crkve, duhovnoj obnovi naroda, zaštiti svetinja i vrednostima koje proističu iz bogonosne predaje svetosavlja.
Tokom molitvene večeri, prazničnog bdenja i Svetosavske akademije, patrijarh srpski Porfirije govorio je o uzvišenoj ulozi sveštenstva, bogoslovskom obrazovanju i svetoj službi kao najdubljoj misiji Crkve – ne samo pozivu, već životu u Hristu.
U Beogradu je otvorena postavka „Služitelj mira i ljubavi“ povodom 80 godina od upokojenja Svetog Dositeja Vasića, duhovnog gorostasa koji je verom i hrabrošću ostao uz narod i Crkvu u najmračnijim vremenima.
Sednica kojom je predsedavao patrijarh Porfirije bila je povod za parastos ktitorima, ali i snažno podsećanje na neugaslu želju srpskog naroda da na mestu stradanja nikne duhovni svetionik celog naroda.
U pravoslavlju se bol sagledava kroz perspektivu slobode, ljubavi i posledica naših dela, ali i kao mogućnost preobražaja, put ka očišćenju i povratku istinskom životu.
Crkva naglašava da se vaspitanje ne svodi samo na savete, zabrane i pravila – ono je mnogo više način života koji roditelji svakodnevno pokazuju sopstvenim primerom.
U nekim srpskim domovima se 9. decembra slavi Sveti Alimpije Stolpnik, ali stariji etnografski zapisi i hibridni nazivi poput „Sveti Đorđe Alimpije“ otkrivaju fascinantan spoj istorije, narodnog pamćenja i crkvenih običaja.
U besedi za 27. utorak po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički otkriva kako različiti darovi i zvanja povezuju vernike u savršenu harmoniju i svetost.
Jedinstvena kombinacija ječma, pasulja, povrća i dimljenog mesa vraća nas u kuhinje naših predaka, čuvajući duh starih domaćinstava i porodične molitve kroz generacije.
Nekada nezaobilazna na prazničnim trpezama, ova poslastica se pravila sa strpljenjem i ljubavlju — donosimo autentičan recept koji će vaš dom ispuniti toplinom i mirisom svečanosti.
Vernici su se sabrali u crkvi Svetih Joakima i Ane kako bi proslavili krsnu slavu, dok je patrijarh istakao prisustvo Božje blagosti i čuda u svakodnevnom životu.
U trenucima kada je narod ćutao pred svećama za stradale, patrijarh srpski poslao je poruku koja ne ostavlja ravnodušnim – o ljubavi jačoj od osvete, o Hristovom putu kao jedinom odgovoru na iskušenja današnjice i o potrebi da krst ne postane kamen spoticanja, već znak vaskrsenja.
Tokom liturgije u istorijskom hramu Svetih apostola Petra i Pavla u Topčideru, patrijarh srpski Porfirije govorio je o dubljem smislu evharistije, o pogrešnim očekivanjima od Boga i o pozivu na slobodno, svesno i ljubavlju ispunjeno sjedinjenje sa Hristom.
Svetejši u Al-Magtasu prima dar koji će zlatnim slovima ostati upisan u istoriji SPC, istovremeno jačajući međureligijski dijalog i očuvanje svetih hrišćanskih tragova.
U povratničkom selu kod Istoka, pod svetlom agregata i pred obnovljenim oltarom, više od sto vernika okupilo se na slavi crkve – među porušenim kućama, sećanjima na progon i nadom da će se život ipak vratiti.
Poglavar i arhijereji Srpske Pravoslavne Crkve učestvovaće na međunarodnom skupu koji okuplja najuticajnije verske lidere Bliskog istoka i Balkana, a razgovori o miru vodiće se na mestu Hristovog krštenja.
U manastiru Lazarice, pred vernim narodom Dalmatinskog Kosova, doskorašnji iskušenik započeo je put monaškog života, zavetujući se na poslušanje, smirenje i neprekidnu borbu sa sobom.
Iguman Arsenije kroz poređenje sa svetiteljem iz Amerike upozorava da se duhovno stanje ne skriva - ono se oseti i onda kada mnogi misle da ga niko ne primećuje.
Skoro tri decenije ovaj zanatlija iz Ježevice izrađuje voštanice po manastirskom predanju, učeći nas da se prava sveća ne stvara mašinom, već strpljenjem, iskustvom i verom koja se ne gasi ni kada plamen dogori.
Na manastirskom imanju, nakon požara i decenija bez uzgoja, bratstvo uz pomoć svetogorskih monaha i molitvu igumana Metodija obnavlja poljoprivrednu tradiciju, dajući novi život ekonomiji i duhovnom životu manastira.
U manastiru Mrkonjići, samo nekoliko metara od ulaza u hram, stoji košćela stara više od četiri veka - mesto gde se susreću vera, predanje i čudo prirode.
Svetejši u Al-Magtasu prima dar koji će zlatnim slovima ostati upisan u istoriji SPC, istovremeno jačajući međureligijski dijalog i očuvanje svetih hrišćanskih tragova.
Iguman Arsenije kroz poređenje sa svetiteljem iz Amerike upozorava da se duhovno stanje ne skriva - ono se oseti i onda kada mnogi misle da ga niko ne primećuje.
