Tokom liturgije, iz ikone Gospoda Hrista, koju su hodočasnici darovali kao izraz podrške i ljubavi, počelo je da teče sveto miro. Ovaj čudesni događaj, koji vernici tumače kao Božiji znak, izazvao je snažne emocije među okupljenim narodom.
U tihom Orahovcu, na jugozapadu Kosmeta, u Crkvi Uspenja Presvete Bogorodice, vernici su postali svedoci događaja koji nadilazi svakodnevno i čulno — događaja koji se opisuje kao Božije čudo. Na praznik Svete Petke, u trenutku kada su se srca vernika slila u jedno molitveno pokajanje, ikona Gospoda Isusa Hrista, koju su hodočasnici iz organizacije Srpska solidarnost doneli kao dar i znak podrške, počela je da mirotoči.
Printscreen/YouTube/ Ortodox
Sveto miro na ikoni Isusa Hrisotsa
Iz ikone se, pred očima okupljenih, izlila mirisna tečnost — čisto, nebesko miro. Ovaj blagi tok svetlosti u vidu miomirisnog mira ostavio je u dubokom poštovanju sve prisutne. Video-snimci i fotografije koje su vernici snimili, prema izveštajima Radija Goraždevac, jasno prikazuju trenutak kada ikona polako počinje da mirotoči, što je kod mnogih izazvalo suze, radost i hrišćansku poniznost u isti mah. Vernici su prilazili svešteniku, ištući pomazanje svetim mirom, kao znak utehe i vere u Hristovo prisustvo među njima.
Printscreen/YouTube/ Ortodox
Sveštenik pomazuje vernike svetim mirom sa ikone Hrista
U pravoslavnoj tradiciji mirotočenje zauzima posebno mesto. Kroz vekove pravoslavne istorije, ovakvi događaji su doživljavani kao Božiji poziv na unutrašnje preispitivanje, podsticaj na pokajanje i molitvu, podsećajući svakog vernika na večne vrednosti vere i ljubavi prema Bogu. Kao što se verovalo kroz vekove, mirotočenje može biti i Božiji znak opomene — tihi glas sa neba da se obrati pažnja na duhovni život i da se srcem i dušom prigrli Božija ljubav i milost.
Printscreen/YouTube/ Ortodox
Sveštenik pomazuje vernike svetim mirom sa ikone Hrista
Orahovčani i hodočasnici iz Srpske solidarnosti, koji su po prvi put bili svedoci ovakvog čuda, vratili su se svojim domovima sa osećajem da su bili deo nečega što je istovremeno neobjašnjivo, a opet duboko dirljivo. Ovaj događaj ostaje upisan u sećanja zajednice, koja sa verom i nadom čeka da se Božija milost nastavi izlivati, kako kroz svetinje, tako i kroz srca vernika.
Zbog značaja koji ima u srpskoj istoriji i duhovnosti, o ovom svetom mestu se mnogo zna, ali postoje i pojedinosti koje su manje poznate široj javnosti, a jednako su značajne za istoriju manastira i srpsko duhovno nasleđe.
Uz igumaniju Matronu, isposnice Manastira Budisavci održavaju plamen vere i ljubavi. U teškim okolnostima i stalnim opasnostima, s molitvom i predanošću, dočekuju verne duše koje traže utehu i mir u blizini Božijoj.
Monah i glavni ekonom Manastira Visoki Dečani kroz svoju priču otkriva duboku vezu s Kosovom i Metohijom I priča kako su njegovo monašenje i životni put ispunjeni duhovnim traženjem i ljubavlju prema svetinji.
Na svetoj zemlji Kosova i Metohije, održan je godišnji pomen blaženopočivšoj igumaniji Marti, čije su molitve i nesebična predanost ostavile dubok trag u vernicima.
Po zauzeću Srbije, Osmanlije su mnoge srpske hramove pretvorili u svoje džamije, pa su to hteli da učine i sa dečanskom manastirskom crkvom, ali ih je čudesan događaj sprecio u tome.
Od Adama do proroka Danila, kroz rodoslov, oganj peći i tiho iščekivanje Mesije otkriva se kako je nada sačuvana u vremenima kada je ljudski život malo vredeo, a vera se prenosila kao upaljena sveća kroz mrak.
U trenucima prelaska iz starog u novo leto Gospodnje, s molitvenikom u rukama, veru, nadu i blagoslov, zakoračajte ka miru, ljubavi prema bližnjima i životu u skladu sa Božjom voljom.
Svetitelji podsećaju da početak godine nije pitanje slavlja, već trenutak u kojem se preispituju savest, navike i odnos prema Bogu — jer od toga zavisi kakav će trag ostaviti dani koji dolaze.
Selsko meso, staro jelo iz ruralnih krajeva, vraća se na trpeze kao simbol zajedništva, topline doma i prazničnih okupljanja — a tajna njegovog bogatog ukusa krije se u jednostavnim sastojcima i sporom, strpljivom krčkanju.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
Pišinger je jednostavna, ali raskošna poslastica koja vekovima krasi slavske trpeze — savršena za sve koji vole spoj hrskavih oblandi i čokolade, uz miris doma i prazničnu toplinu.
Dok vernici u suzama i miru koji se pojavljuju na svetim ikonama vide utehu i poziv na pokajanje, pravoslavna Crkva pristupa ovim pojavama sa mudrošću i oprezom — bez hemijskih analiza, ali s dubokom pažnjom i duhovnim rasuđivanjem.
Presvete Bogorodice sa Mladencem Hristom u naručju počela da ispušta miro pred očima oca Simeona, a vernici ovo retko čudo vide kao snažan znak s neba i poziv na veru, molitvu i pokajanje.
Podvižnik iz skita Svetog Andreja kaže kako 33 jedinstvena sastojka u miru moštiju Svetog Dimitrija i ikona Bogorodice Malevske potvrđuju prisustvo Duha Svetoga i vekovima čudesno isceljuju vernike.
U trenucima prelaska iz starog u novo leto Gospodnje, s molitvenikom u rukama, veru, nadu i blagoslov, zakoračajte ka miru, ljubavi prema bližnjima i životu u skladu sa Božjom voljom.
Svetitelji podsećaju da početak godine nije pitanje slavlja, već trenutak u kojem se preispituju savest, navike i odnos prema Bogu — jer od toga zavisi kakav će trag ostaviti dani koji dolaze.
Dok su satovi odbrojavali prve minute 2026, crkva Vondelkerk u Amsterdamu nestajala je u plamenu, ostavljajući grad bez svetinje i Evropu bez još jednog svedoka hrišćanske prošlosti.
Dok su satovi odbrojavali prve minute 2026, crkva Vondelkerk u Amsterdamu nestajala je u plamenu, ostavljajući grad bez svetinje i Evropu bez još jednog svedoka hrišćanske prošlosti.
U vreme kada je vera bila progonjena, a javno ispovedanje Hrista smatrano prestupom, dogodilo se čudo koje je stotine, pa i hiljade ljudi vratilo Bogu.
Džuman Al-Kavasmi prvi put javno govori o životu u okruženju gde je mržnja bila obaveza, o sumnjama koje su je razdirale i iskustvu koje ju je odvelo na put potpuno suprotan onome na koji je bila usmeravana.
Nedoumica pravoslavnih vernika pred 31. decembar i 1. januar dobija jasan i smiren odgovor sveštenika, koji podseća da se vreme ne „slavi“, već predaje Bogu.
