Za oca Zosima, monaha u Manastiru Tumane, ova ikona je najveća svetinja.
Manastir Tumane je postao prava mala pravoslavna četvrt, sa konacima - koje je portal Religija.rs imao priliku da vidi ekskluzivno i pre svih. Već tada smo naveli i zašto je izgradnja konaka postala nužnost - objedinjujući sve blagodeti, koje su u toj udolini smeštene, a koje željni duhovnog mira svakodnevno posećuju brojni vernici iz Srbije i inostranstva.
Otvaranje konaka Manastira Tumane zakazano je za 1. jun, kada će se ujedno dogoditi događaj zbog koga će vernici prvi put popuniti kapacitet konaka.
Tog dana će biti organizovano tradicionalno obretanje moštiju Svetaca Jakova i Zosima, koje narod sabira u manastir od 2017. godine.
Osim moštiju svetitelja, kojima vernici mogu da se poklone, od leta 2017. u Manastiru Tumane se nalazi i deo moštiju Svetog Nektarija Eginskog i taj delić se čuva u drvenoj ruci. Od donošenja ove svetinje ustanovljen je običaj da se u manastiru na praznik Svetog Nektarija svake godine 22/9. novembra služi sveta tajna jeleosvećenja.
Međutim, treba pomenuti i to da se u Crkvi Svetog arhanđela Gavrila nalazi i čudotvorna ikona, čiju neverovatnu priču je čitaocima portala Religija.rs ispričao otac Zosim. Reč je o ikoni Majke Bogorordice Kurske, pred kojom se do današnjeg dana događaju čudesa.
Za oca Zosima, monaha u Manastiru Tumane, to je najveća svetinja.
- Pre više od 150 godina pronađena je u gradu Kursku, nakon jednog potresa u Rusiji, ova čudotvorna ikona. Kod nas se u manastiru nalazi od 1936. - bezmalo devet decenija! Donela ju je bratija iz Rusije - monasi koji su došli nakon Oktobarska revolucije, kao izbeglice. Tada je, bežeći od Crvene armije, u Srbiju došlo 77.000 pripadnika Bele garde.
Miloš Škrbić
Bogorodica Kurska
Objašnjava da je tada po dolasku igumana sa ikonom i tadašnjom bratijom počela obnova Manastira Tumane.
- Crkva je osveštena 1924... bratija iz Rusije će napraviti divan ruski konak, vodenicu, koji postoje i danas... Što se tiče same ikone Bogorodcie Kurske, ona je velika zaštitnica svog vernog naroda, pogotovo bračnih parova, koji nemaju dece i koji joj sa verom i molbom prilaze sa željom za potomstvom. Njena istorija u Srbiji je neverovatna. Nakon 60-ih godina prošlog veka dvojica meštana ju je ukrala sa željom da je proda u inostranstvo. Ukrcali su se u voz, ali se vagon zapalio u blizini Zagreba, pa se jedan od njih dvojice ugušio.
Navodi da je drugi, uplašen zbog tog incidenta sa ikonom krenuo natrag, da je vrati u svetinju kod Golupca.
- Manastir je bio u vođstvu igumanije, pun ženskog monaštva... nakon što je ikonu vratio, taj čovek je doživeo nezgodu. Pala je stena i on je kolima sleteo u Dunav, gde je i poginuo.
Govoreći o čudima, navodi da se pred njom nisu samo ostvarile želje parova bez dece.
- Dešavaju se čuda i druga isceljenja, a o tome postoje zapisi. Ona je jedna velika isceliteljka i mi nju proslavljamo 21. septembra na dan Bogorodičnog rođenja. Tada se organizuje velika litija i ona je - kao što se može videti, darovana nakitom ljudi koji su se čudesno ozdravili, pa je sa tim nakitom slična Bogorodici Trojeručici u Hilandaru.
U vremenu kada turizam potiskuje duhovnost, jedan pravoslavni monah postao je stub zajednice – simbol nade i utehe za meštane, turiste i hodočasnike koji svakodnevno dolaze do ove bele svetinje između neba i mora.
Izgradnja konaka trajala je od 2021. do 2025. godine, a objekat je opremljen dvokrevetnim, četvorokrevetnim, petokrevetnim i višekrevetnim sobama. Sve sobe imaju sopstvena kupatila i klimatizaciju.
U hramovima širom SAD, uz vaskršnje liturgije, stotine katekumena primile su krštenje i prvi put pristupile pričešću, dok je episkop Čikaga i Srednjeg Zapada poručio da pravi put tek počinje i da se vera potvrđuje životom.
U manastiru Draganac u Kosovskom Pomoravlju, dvojica pripadnika američkog KFOR-a iz baze Bondsteel primila su svetu tajnu krštenja u bogosluženju koje je služeno na engleskom jeziku.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
U nedelju, 1. juna 2025. godine, u manastiru Tumane biće održano tradicionalno presvlačenje moštiju Svetog Zosima Tumanskog Čudotvorca i litija sa moštima do njegove isposnice.
U hramovima širom SAD, uz vaskršnje liturgije, stotine katekumena primile su krštenje i prvi put pristupile pričešću, dok je episkop Čikaga i Srednjeg Zapada poručio da pravi put tek počinje i da se vera potvrđuje životom.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Ovi dani smatraju se vremenom najveće radosti u hrišćanstvu, jer se proslavlja pobeda života nad smrću, odnosno vaskrsenje Hristovo, pa su i sahrane tome prilagođene.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Hram ispunjen do poslednjeg mesta, deca u prvom planu, osveštana jaja kao dar radosti i liturgija koju je služio protojerej Dejan Vojisavljević učinili su da praznični dan preraste u snažno iskustvo zajedništva i vere.
Plato zavetnog hrama na Vračaru ispunjen svećama i tišinom očekivanja – Blagodatni oganj stigao iz Svete zemlje, a ponoćnu liturgiju služi vladika toplički Petar
Blagodatni oganj prenet specijalnim letom u Beograd, vernici u molitvenoj tišini pale sveće, episkop toplički Petar služiće ponoćnu vaskršnju liturgiju u najvećem srpskom hramu.
U manastiru Draganac u Kosovskom Pomoravlju, dvojica pripadnika američkog KFOR-a iz baze Bondsteel primila su svetu tajnu krštenja u bogosluženju koje je služeno na engleskom jeziku.
Mitropolit mileševski pod svetlošću Belog Anđela govori o Vaskrsu kao sili koja ulazi u tamu ljudskog postojanja, razbija strah od smrti i poziva čoveka da postane učesnik i svedok nove, pobedonosne stvarnosti.
Od odlaska na groblje, rada i suza do ispovesti i porodičnih odluka – jereji Pravoslavne crkve otkrivaju gde prestaje tradicija, a počinju zablude koje se iz godine u godinu prenose kao pravilo.
