U manastirskom kompleksu, simbolu duhovnosti i vere koji privlači vernike iz svih krajeva, nalaze se dve crkve, stara brvnara i novija iz 19. veka, ali i čudotvorni izvor poznat po isceljenjima, za koji se veruje da pomaže u pronalaženju bračnog druga.
U pitomom selu Tavnik, između Kraljeva i Čačka, krije se sveta oaza duhovnosti i vere – manastir Voljavča. Ova svetinja, čiji koreni sežu u daleku prošlost, nosi u sebi priče o čudima, isceljenjima i nepokolebljivoj veri. Dva svetilišta – stara crkva brvnara i novija crkva iz 19. veka – ponosno stoje kao svedoci bogate istorije i predanja.
Manastir Voljavča nije samo građevina, već mesto gde se tradicija i duhovnost spajaju u jedinstvenu harmoniju. Prema predanju, Arsenije III Čarnojević, tokom Velike seobe Srba, sagradio je malu crkvu-brvnaru na temeljima manastira nepoznatog porekla. Iscrpljeni Srbi, sa malo hrane i decom u naručju, našli su duhovnu utehu i pričest u ovom svetom mestu.
RINA
Manastirki komoleks Voljavča
Slična priča prati i crkvu brvnaru u selu Bresnica, podignutu na temeljima starije bogomolje. Kada su Turci stigli, od crkve je ostao samo kamen iz kojeg je tekla lekovita voda. Vekovima kasnije, knez Miloš je obnovio crkvu i uveo trodnevni „skupni dan“ posvećen svetom Prokopiju, čuvajući tradiciju i veru.
Od crkve brvnare i nekadašnjeg manastira na čijim temeljima je podignuta, ostao je samo jedan kamen i kivot nepoznatog svetitelja za koji se veruje da ga je tada sa Kosova patrijarh Arsenije doneo, a kraj tih moštiju narod prepričava da su se neretko dešavala čudesna icelenja
Kroz vekove, ovaj manastir je bio mesto čudotvornih isceljenja. Narodna predanja govore o kamenom izvoru iz kog teče čudotvorna voda, za koju se veruje da pomaže u pronalaženju bračnog druga. Kada su monahinje polovinom prošlog veka došle u obnovljeni manastir, sipale su vodu na kamen i izvor je čudnovato oživeo.
RINA
Celivajuća ikona u manastirskoj crkvi
- To nije bio običan kamen, već je iz njega tekla voda kojom se narod ovih krajeva vekovima lečio. On je postojao i pre Velike seobe Srba, a svi su ga poštovali kao svoju svetinju. Posle je manastir bio napušten i izvor je presušio, međutim kada su polovinom prošlog veka monahinje došle u obnovljeni manastir, posle nekoliko dana sipale su vodu u kamen i izvor je ponovo potekao - pričaju stariji meštani sela Tavnik, prenosi Rina.
Unutar crkve brvnare nalazi se ikonostas rad ruskih umetnika koji su posle revolucije 1917. godine spas našli u Srbiji. Njihova umetnost i duhovnost urezani su u svetilište koje i dalje privlači vernike svojim jedinstvenim duhom.
RINA
Manastir Voljavča
Pored crkve brvnare, u krugu manastira nalazi se i crkva posvećena Svetoj Petki, izgrađena 1967. godine zahvaljujući prilozima bračnog para Novaković. Ova crkva, kao i cela svetinja, simbolizuje neprekidnu vezu prošlosti i sadašnjosti, duhovnosti i svakodnevnog života.
Manastir Voljavča, sa svojom bogatom istorijom i čudesnim pričama, ostaje mesto gde vernici pronalaze mir, utehu i duhovno isceljenje. Njegova svetost i danas privlači one koji traže blagoslov i veru, nastavljajući tradiciju pravoslavlja u srcu Srbije.
U srcu Ovčarsko-kablarske klisure, u dvorištu ove svetinje podignute u 15. veku nalaze se grobovi dva sina kneza Miloša Obrenovića, a centralno mesto zauzima sveti bor za koji se veruje da ima isceliteljsku moć, o čemu postoje zabeležena brojna svedočanstva, posebno žena sa psihičkim problemima.
Otkrijte fascinantnu istoriju manastira Ravanica, od burnih vekova turskih najezdi do današnje tihe, duhovne oaze koju čuvaju posvećene monahinje. Mesto gde se molitve uslišavaju, a isceljenja dešavaju.
Pored arhitektonskih i duhovnih sličnosti, oba svetilišta služe kao mostovi između prošlosti i sadašnjosti. Manastir Ostrog i crkva posvećena Svetom Mihailu nose sa sobom priče o veri koja je opstala uprkos svim izazovima, podsećajući nas na snagu duhovnosti i kulturnog nasleđa.
Istraživanja Komisija za naučno proučavanje čudesnih pojava Moskovske patrijaršije otkrila su da smirna koju ikona luči ima svojstva zarastanje rana i antidepresivno dejstvo, a ovoga puta svojom prisutnošću obasjaće Crnu Goru od 9. do 16. jula i Srbiju od 16. do 18. jula.
Spora priprema u zemljanoj posudi donosi bogat ukus mesa i povrća, decenijama prisutan na ramazanskim soframa i porodičnim okupljanjima širom Bosne i regiona.
Od sumnje do ispovesti „Gospod moj i Bog moj“ - šta zapravo znači Antipasha, zašto je ovaj dan poseban u crkvenom kalendaru i kako su ga pratili stari narodni običaji.
U besedi Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog reči apostola Pavla dobijaju smisao koji se tiče svakog čoveka i njegovog odnosa prema smrti, grehu i strahu..
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
U prvu nedelji posle Spasovdana, manastir Tumane domaćin je jedinstvenog sabranja – liturgije, litije i osvećenja novog konaka, događaja koji je spojio predanje, veru i živu potrebu savremenog čoveka za mirom i isceljenjem.
U krugu bolnice u Krasnodaru nalazi se hram u kojem se događaju čuda. Sveštenik Vjačeslav Klimenko svedoči o majci koja je molitvom sačuvala život svom detetu, a na ikoni Bogorodice ostavila zlatne minđuše kao večni trag zahvalnosti.
Od čudesne zaštite manastira tokom rata do isceljenja neizlečivih bolesti: vernici iz svih krajeva sveta donose svoje molitve pred kivot svetitelja, svedočeći o moćima nevidljivih sila koje se očituju u njegovom prisustvu.
Od Studenice i Žiče do Ostroga i Dečana, hodočasnici širom Srbije i regiona biraju da najveći hrišćanski praznik obeleže kroz liturgiju, boravak u konacima i duhovno sabranje, spajajući vekovne običaje sa ličnim doživljajem vere.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Hram ispunjen do poslednjeg mesta, deca u prvom planu, osveštana jaja kao dar radosti i liturgija koju je služio protojerej Dejan Vojisavljević učinili su da praznični dan preraste u snažno iskustvo zajedništva i vere.
Plato zavetnog hrama na Vračaru ispunjen svećama i tišinom očekivanja – Blagodatni oganj stigao iz Svete zemlje, a ponoćnu liturgiju služi vladika toplički Petar
U jednoj kratkoj pouci otkriva se duhovni zakon po kojem se čovek ne oslobađa života, već unutrašnjeg nemira, i u kome se radost i iskušenje drugačije „ponašaju“ pred zahvalnim srcem.
Od detinjstva u siromaštvu do monaškog podviga na Atosu i povratka u rodno selo, gde je decenijama bio oslonac ljudima u nevolji - život starca Akakija obeležili su molitva, skromnost i susreti sa znamenitim duhovnicima.
